1958-2008: Καραμανλικοί και Παπανδρεϊκοί τότε και τώρα.


Στις εκλογές του 1958 νικητής αναδείχτηκε ο Κ. Καραμανλής ενώ το Κεντρώο Κόμμα των Γ. Παπανδρέου και Σ. Βενιζέλου καταποντίστηκε με την Αριστερά να έρχεται δεύτερο κόμμα. Θορυβημένος ο Καραμανλής διέταξε την Γενική Διεύθυνση Τύπου και Πληροφοριών (ΓΔΤΠ) που ήταν τμήμα του υπουργείου Προεδρίας της κυβέρνησης του να εφαρμόσει "ψυχολογικά μέτρα" για την αντιμετώπιση της ανόδου των αριστερών δυνάμεων. Η ΓΔΤΠ που είχε ήδη αναπτύξει αγαστή συνεργασία με τη διαβόητη ΚΥΠ απέκτησε έτσι πρόσβαση σε σημαντικά ποσά από τις λεγόμενες "εθνικές δαπάνες" δηλαδή τα γνωστά "μυστικά κονδύλια" με τα οποία επιδόθηκε στη χειραγώγηση του αντιπολιτευόμενου κυρίως Τύπου που κρινόταν "ασύδοτος". Τα μέτρα που πήρε, συνδυασμός πιέσεων και παροχών, απέβλεπαν στην περαιτέρω φίμωση του Τύπου, περιελάμβαναν την πύκνωση των επαφών ανάμεσα στα κυβερνητικά στελέχη και τους διευθυντές των εφημερίδων, τη διοχέτευση "διαφωτιστικού" υλικού και τη μυστική χρησιμοποίηση "κατάλληλων δημοσιογράφων". Την τελευταία δουλιά ανέλαβε η Υπηρεσία Εσωτερικού Τύπου που απασχολούσε 16 υπαλλήλους και 24 "επιδοτούμενους" εν ενεργεία δημοσιογράφους. Ανάμεσα σε αυτούς -κρατηθείτε!- δύο μετέπειτα υπουργοί, όχι της χούντας, αλλά της Ν.Δ. ο ένας και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ο άλλος. Ο Νεοδημοκράτης είναι ο πρώην υφυπουργός Τύπου και Ευρωβουλευτής Γ. Αναστασόπουλος που σήμερα -άκουσον, άκουσον!- είναι πρεσβευτής της Ελλάδας στην UNESCO. O Πασοκτζής είναι ο Δημήτρης Μαρούδας που επιλέχτηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου και διετέλεσε Υφυπουργός Προεδρίας.
Όμως οι προσπάθειες του Καραμανλή να περιορίσει με βρώμικο τρόπο και βρώμικο χρήμα την άνοδο της Αριστεράς δεν περιορίστηκαν στο χώρο του Τύπου. Η ΚΥΠ μαζί με τη ΓΔΤΠ συνέστησαν την "Ελληνική Επιμορφωτική Εταιρεία" που είχε ως στόχο να αναλάβει την "έμμεσον και έντεχνον διοχέτευσιν" προπαγάνδας, ψυχολογικής βίας και ιδεολογικής τρομοκρατίας με επίφαση επιστημονικής εγκυρότητας. Τα παπαγαλάκια της Εθνικοφροσύνης αμείβονταν και πάλι από τα "μυστικά κονδύλια". Στο επιτελείο της Εταιρείας διορίστηκαν μεταξύ άλλων: ο μετέπειτα υπουργός της Χούντας Δ.Τσάκωνας, ο ιδεολογικός "γκουρού" της Χούντας Γεωργαλάς, ο καθηγητής Φιλοσοφίας και μετέπειτα υπουργός Πολιτισμού(!) της Ν.Δ. Δημήτρης Νιάνιας και ο μετέπειτα πρωτοκλασάτος Υπουργός του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Μένιος Κουτσόγιωργας (Εσωτερικών, Δημόσιας τάξης και Δικαιοσύνης!!!).
Τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Κ.Καραμανλή γιορτάζει ο συρφετός των διαπλεκόμενων πολιτικών και κάθε είδους υποστηρικτών του δικομματισμού Ποντάρουν στην έλλειψη μνήμης (ή μήπως και στην αφέλεια;) του ελληνικού Λαού. Ο Καραμανλής ήταν πατέρας του μεταπολεμικού παρακράτους και για αυτό ένας από τους κύριους υπεύθυνους του ερχομού της Χούντας των συνταγματαρχών, ένας υποτελής των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ και ορκισμένος εχθρός κάθε ομαλής δημοκρατικής πορείας όπως αποδεικνύεται παραπάνω. Στις μέρες της προχουντικής διακυβέρνησης του εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες εργαζόμενοι έφυγαν, οικονομικοί μετανάστες, στα κάτεργα της Δύσης. Η βία, η αστυνομοκρατία και ο φόβος βασίλευαν. Ανίκανος να ελέγξει το φασιστικό παρακρατικό τέρας που εξέθρεψε έφυγε με ψεύτικο όνομα(Τριανταφυλίδης) για το Παρίσι και έτσι τα χαϊδεμένα του παιδιά του ΙΔΕΑ δεν τον τσουβάλιασαν στις 21 Απρίλη του 1967. Αλλά για εκείνον δούλευαν: μας ξανάρθε με την κατάρρευση της Χούντας ως σωτήρας και σήμερα τα νέα παπαγαλάκια του οικονομικού κατεστημένου και οι διαπλεκόμενοι πολιτικοί του δικομματισμού μας τον πλασάρουν ως... Εθνάρχη! Για το "έθνος" των πλουτοκρατών και των ξενόδουλων σίγουρα ήταν εθνάρχης. Για τους ανθρώπους της εργασίας και της προόδου ήταν εφιάλτης 100 χρόνια από τη γέννηση του ο Λαός δεν πρέπει να τα ξεχάσει αυτά.
50 χρόνια από τις εκλογές του 1958 που ανέδειξαν την Αριστερά αξιωματική αντιπολίτευση, η Ριζοσπαστική Αριστερά φαίνεται να καταγράφει πάλι εντυπωσιακά ποσοστά υποστήριξης όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις. Όπως παλιά, έτσι και τώρα το οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο έχει θορυβηθεί. Οι φυλλάδες των μεγαλοεργολάβων της διαπλοκής αφού για λίγο πρόβαλαν τη νέα Ριζοσπαστική στροφή των εργαζομένων και ιδιαίτερα των νέων, για τους δικούς τους λόγους, άρχισαν κιόλας να ξερνούν δηλητήριο για τη Ριζοσπαστική Αριστερά. Περιώνυμοι "προοδευτικοί" γραφιάδες των μεγάλων "δημοκρατικών" εφημερίδων "εν μια νυκτί" άλλαξαν ρότα. Και το πιο αστείο: άρχισαν να γλείφουν πάλι, ανενδοίαστα, εκεί που μέχρι χθες έφτυναν. Τι συνέβη άραγε;......
Οι πολίτες που δεν ξεχνούν, όλοι "οι έχοντες ηθική βάση", ανεξάρτητα από ιδεολογίες και πολιτικό παρελθόν είναι καιρός να βροντοφωνάξουν:
-Είναι ντροπή το 2008 να κονταροχτυπιούνται πάλι Καραμανλήδες με Παπανδρέου-Βενιζέλους (η Ιστορία επαναλαμβάνεται αλλά ως φάρσα).
-Είναι ντροπή, κάθε φορά στις εκλογές, θέλοντας να τιμωρήσουμε μια αντιλαϊκή κυβέρνηση, να ξαναψηφίζουμε αυτούς που μας καταλήστεψαν στην προηγούμενη.
-Είναι ντροπή να αφήνουμε "Πράσινους και Βένετους" να κλέβουν συστηματικά το κράτος και τον ιδρώτα των εργαζομένων.
-Είναι καιρός να αυτοοργανωθούμε, συνεργαζόμενοι κριτικά με τη νέα Ριζοσπαστική Αριστερά, κλείνοντας τα αυτιά στις Σειρήνες του νεοφιλελεύθερου δικομματισμού.

"ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ"
Πηγή: εφημερίδα "Ελευθεροτυπία", Μ. Δευτέρα 21 Απριλίου 2008, σελ. 11-12-13, άρθρα του δημοσιογράφου Τάκη Μίχα.

1 σχόλια:

  1. Ανώνυμος είπε...

    Πολύ περιεκτικό το άρθρο.Δυστυχώς δεν πιστεύω ότι η κάθε κυβέρνηση σταματάει εδώ...
    Ελπίζω τουλάχιστον αυτά που δίνουν στις μ@λκίες τους να είναι από το 70% που δίνουν για την "Άμυνα"(λέγε με Μαγγίνα)..



    Μπράβο.
    Keep working...  


 

Copyright ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ anmad[at]yahoo[dot]gr