Απο το blog ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ πιστευω οτι αξιζει ο κοπος για να το διαβασετε.

Ανάρτηση Από τον/την pinelopi t. στο ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ τη 6/26/2008 08:50:00 πμ

Το φως της δημοσιότητας γνωρίζουν τους τελευταίους μήνες υποθέσεις με τραγικό τέλος. Υποθέσεις που εκτυλίσσονται δίπλα μας, μας ακουμπούν, αλλά φοβόμαστε, ντρεπόμαστε να μιλήσουμε γιʼ αυτές. Είναι υποθέσεις όπου πρωταγωνιστούν τα ναρκωτικά.

Σοκαρίστηκε η κοινή γνώμη με την υπόθεση των «Ζωνιανών». Ο Ειδικός φρουρός Στάθης Λαζαρίδης, ο οποίος τραυματίστηκε πολύ σοβαρά κατά τη συμπλοκή με χασισοκαλλιεργητές, και νοσηλεύθηκε για αρκετό καιρό στην μονάδα εντατικής θεραπείας ακόμη παλεύει απεγνωσμένα να αποκαταστήσει την υγεία του, ενώ μεταφέρεται από το ένα νοσοκομείο στο άλλο.

Σοκαρίστηκε η κοινή γνώμη όταν ο 21χρονος φοιτητής, ο Μανώλης Χορευτάκης σφαγιάστηκε στο Ρέθυμνο άνευ λόγου και αιτίας από έναν πρώην κατάδικο, ο οποίος ήταν από επήρεια ναρκωτικών ουσιών.

Σοκαρίστηκε η κοινή γνώμη όταν έμαθε για τον αγαπημένο ηθοποιό όλων των Ελλήνων που δεν κατάφερε να ξεπεράσει τον εθισμό του στα ναρκωτικά και βρέθηκε δολοφονημένος στο διαμέρισμα του, περιστοιχισμένος από κοκαΐνη.

Και μετά από εφτά μήνες από την ντροπιαστική επιχείρηση της αστυνομίας στα Ζωνιανά η ίδια υπόθεση εκτυλίσσεται στο Ηράκλειο, όχι σε κάποιο απομακρυσμένο χωριό αλλά μέσα στην ίδια την πόλη. Τρεις άνδρες της αστυνομίας μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. Οι χασισοκαλλιεργητές τους αιφνιδίασαν ενώ επιτηρούσαν μία καλλιέργεια που είχε ήδη εντοπιστεί.

Και όμως η κοινωνία μας ακόμη φοβάται, ντρέπεται να μιλήσει. Οι χρήστες ναρκωτικών ουσιών αυξάνονται ραγδαία. Δεν είναι όλοι αλήτες και εγκληματίες. Είναι άνθρωποι που νοσούν. Είναι ασθενείς που θέλουν φροντίδα. Την ίδια ώρα οι έμποροι ναρκωτικών κυκλοφορούν ανενόχλητοι. Αποκτούν χρήμα πουλώντας θάνατο. Μαύρο χρήμα που ποτέ κανείς δε δηλώνει.

Τα ναρκωτικά υπάρχουν. Είναι πρόβλημα όλων μας. Οι βαρύγδουπες δηλώσεις των υπουργών της κυβέρνησης ηχούν κακόβουλα αστεία στα αφτιά μας. Μετά το φιάσκο στις Μαλάδες έρχονται ο υπουργός Εσωτερικών, Προκόπης Παυλόπουλος, και ο υφυπουργός Εσωτερικών Παναγιώτης Χηνοφώτης να κάνουν δηλώσεις του τύπου: «Οι στυγνοί εκπρόσωποι του οργανωμένου εγκλήματος θα αντιληφθούν ότι το απόστημα της εγκληματικότητας στην Κρήτη έχει σπάσει. Ο νόμος και η τάξη θα επιβληθούν». Μα εφτά μήνες έχουν περάσει από το έγκλημα στα Ζωνιανά. Αλήθεια τι έχει γίνει από τότε; Μια κοινωνία έχει αφεθεί στην μοίρα της με την πανελλήνια κατακραυγή στην πλάτη της, ενώ οι χασισοκαλλιεργητές κάνουν ελεύθεροι τη δουλειά τους!

Σήμερα, είναι η Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών και της παράνομης διακίνησής τους. Ας αναλογιστούμε σαν κοινωνία τι στάση κρατάμε απέναντι σʼ αυτό το μείζον ζήτημα αλλά και σαν πολιτεία πως αντιμετωπίζουμε τους χρήστες και τους έμπορους ναρκωτικών ουσιών.

Εθελοτυφλούμε, αυτό κάνουμε! Δεν υπάρχει ενημέρωση, δεν υπάρχει πρόληψη και σʼ ένα τεράστιο εμπόριο που αναπτύσσεται συνεχώς αρνούμαστε ακόμα και να συζητήσουμε το ενδεχόμενο της αποποινικοποίησης. Η καλλιέργεια κάνναβης είναι δημοφιλής ενασχόληση ανά την Ελλάδα. Ενώ, το ελληνικό προϊόν είναι περιζήτητο στις ξένες αγορές! Με την αποποινικοποίησή του, αφενός θα ενισχυθεί το Α.Ε.Π. της χώρας και αφετέρου θα εκλείψουν, ή θα περιοριστούν σημαντικά, αιματηρά επεισόδια, όπως των Ζωνιανών και των Μαλάδων στην προσπάθεια σύλληψης των χασισοκαλλιεργητών.

Άλλωστε σε ό,τι αφορά τη χρήση, συνήθως ό,τι είναι απαγορευμένο ασκεί μεγαλύτερη γοητεία!



--
Ανάρτηση Από τον/την pinelopi t. στο ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ τη 6/26/2008 08:50:00 πμ
Για τυχον σχολια σας παρακαλω στο ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ.
Καλη σας ημερα.

"Πίνω μπάφους και παίζω pro..."

Ναι, το παραδεχόμαστε. Αν ήμαστε σε κάποιο παραδεισένιο νησί του Ωκεανού ίσως να καπνίζαμε που και που κανένα τσιγαράκι. Αραχτοί, χωρίς έγνοιες και άγχη. Έλα όμως που δεν είμαστε. Ζούμε στην Ελλάδα του 2008, σε μια πραγματικότητα συγκεκριμένη και με προβλήματα που μας ακουμπούν και μας επηρεάζουν άμεσα-θέλουμε δε θέλουμε. Έτσι, υπάρχουν χοντρικά δυο δρόμοι: Ο πρώτος είναι ο δρόμος της φυγής. Ο δρόμος του «να τη βρούμε λίγο», «να την κάνουμε» από αυτά που μας ταλαιπωρούν, «να φτιαχτούμε», ξεχνώντας τις δυσκολίες, να ψάξουμε για διέξοδο σε μια εικονική πραγματικότητα. Άλλωστε προβάλλεται κι από παντού: είσαι μούρη αν «σκας και κανένα τσιγάρο», μαγκιά. Εικονική πραγματικότητα που όσο όμορφη(;) κι αν είναι δε βαστάει για πολύ. Γιατί μπροστά στην πεζή και συχνά σκληρή πραγματικότητα δεν αντέχουν και πολύ τέτοια ευχάριστα(;) ταξίδια. Ο μαγικός κόσμος των ναρκωτικών και των χαπιών είναι η πρόταση που απλόχερα μας προσφέρει το σύστημα. Σε μια κοινωνία όπου οι επιλογές που μας ευχαριστούν εκλείπουν, σε μια εποχή όπου τα πράγματα που έχουν ενδιαφέρον σπανίζουν, σε μια κατάσταση όπου η δημιουργικότητά μας ευνουχίζεται, ο δρόμος των υποκατάστατων είναι μια βολική για το σύστημα πρόταση: «Μη σκέφτεσαι, χαλάρωσε», «μην αντιδράς, εκτονώσου», «μην ελπίζεις, συμβιβάσου». Η κοινωνία της αποχαύνωσης και της παραίτησης είναι ο στόχος τους. Κι απέναντι σε αυτό το στόχο που σκοτώνει τις ζωές μας (βιολογικά ή κοινωνικά, το ίδιο είναι…) είμαστε πολύ «κολλημένοι»: Όχι σε όλα τα ναρκωτικά! Γιατί δεν είναι οι ουσίες το βασικό πρόβλημα (ηρωίνη, κοκαΐνη, χασίς, χάπια, κόλλες, αλκοόλ, απ’ όλα έχει ο μπαξές…) Το θέμα είναι αν μπορούμε να ζήσουμε διαφορετικά. Με τρόπο που να προάγει και να μην καταστρέφει τη ζωντάνια μας. Αναζητώντας την επικοινωνία και την επαφή με τους ανθρώπους και όχι με τα πράγματα. Να πάμε κόντρα στον ατομισμό, χτίζοντας ουσιαστικές σχέσεις κι επιλέγοντας συλλογικούς τρόπους εκτόνωσης. Να γίνουμε δημιουργοί και όχι θεατές της καθημερινότητας μας. Ν’ ανακαλύψουμε τη χαρά που μας γεμίζει ο αγώνας για ν’ αλλάξουμε τον κόσμο. Ν’ αναμετρηθούμε με ό,τι κάνει τη ζωή μας δύσκολη, να διεκδικήσουμε ό,τι μας στερούν!

Υ.Γ.: Από το περιοδικό "Εκτός Ύλης". (Τεύχος Φλεβάρη-Μάρτη 2008)

Φιλανθρωπίες;

ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ ΚΑΙ “ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ”

Είναι γεγονός πλέον η εκτίναξη των τιμών κάθε προϊόντος στα ύψη. Ειδικότερα μάλιστα σε τριτοκοσμικές χώρες όπου εκεί το πρόβλημα γίνεται ιδιαίτερα αντιληπτό όχι μόνο λόγω της φτώχειας αλλά και λόγω του διπλασιασμού των τιμών. Οι εικόνες εξαθλίωσης είναι χαραγμένες στο μυαλό του καθενός και μαρτυρούν την αδικία και την αθλιότητα του καπιταλισμού, του νεοφιλελευθερισμού και του ιμπεριαλισμού. Παράλληλα οι ίδιες εικόνες δικαιολογούν τις πολλές εξεγέρσεις σε όλο τον κόσμο κάνοντας μας να πιστέψουμε στη δύναμη ενός ενωμένου αγώνα που μπορεί να εξελιχθεί σε μια νικηφόρα πάλη με ουσιαστικά και αναγκαία αιτήματα.
Οι τριτοκοσμικές χώρες δεν είναι ένα λάθος στο χάρτη. Έχουν πολύ συγκεκριμένο λόγο ύπαρξης και αυτός είναι η καπιταλιστική και ιμπεριαλιστική πολιτική ορισμένων κυρίως δυτικών χωρών. Έτσι έχουμε ως αποτέλεσμα το χτίσιμο ενός κόσμου βάρβαρων αντιθέσεων στον οποίο συνυπάρχουν αφεντικά και εργάτες, τσιφλικάδες και ραγιάδες, πλούσιοι και φτωχοί, εν ολίγοις εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι. Πιο συγκεκριμένα όμως όταν αναφερόμαστε στις τριτοκοσμικές χώρες μιλάμε πλέον για την αντίθεση “άνθρωποι” και ΖΩΑ. Μιλάμε για παιδιά που τους κόβουν τα πόδια για να δουλεύουν σε εργοστάσια και να μην μπορούν να φύγουν για να παίξουν. Μιλάμε για μανάδες που δεν έχουν γάλα να βυζάξουν τα παιδιά τους. Μιλάμε για τυμπανισμένες κοιλιές παιδιών που ζητιανεύουν φαγητό. Μιλάμε για δουλειά σε βιομηχανίες μέχρι λιποθυμίας. Μιλάμε για παραγκουπόλεις τις γνωστές μας φαβέλες όπου η ζωή ενός ανθρώπου αξίζει μια μπουκιά φαγητό. Μια άθλια ζωή σε όλο της το μεγαλείο!
Πλήθος λαών που αργοσβήνουν πετώντας ελπιδοφόρες σπίθες δείχνοντας το δρόμο της δικαίωσης και του αγώνα. Είναι σπίθες που μπορούν να αποτελέσουν μια φωτιά η οποία θα κάψει ότι ταλανίζει το λαό όντας επικίνδυνη και χρήσιμη. Η φωτιά αυτή είναι μια εξέγερση διεκδίκησης του αναγκαίου. Το αναγκαίο όμως δεν περιορίζεται σε λίγα φάρμακα και μερικά εμβόλια όπως πολλοί θα θέλανε να πιστέψουμε. Η υγεία ενός λαού δεν εξασφαλίζεται με κάποιες κούτες φάρμακα. Με τα λιγοστά συσσίτια και τις “φιλανθρωπικές αποστολές” δεν χορταίνουν τα 850.000.000 πεινασμένων. Τι να κάνουμε που η ύπουλη και δήθεν “φιλανθρωπική” τους βοήθεια δεν μας θόλωσε αρκετά τα μάτια για να μη δούμε τη ψευτιά τους και δε μας έκλεισε αρκετά το στόμα για να μη στηλιτεύσουμε τη διπροσωπία τους.
Οι -και καλά- μη κρατικές φιλανθρωπικές τους οργανώσεις είναι τα ίδια τα τσιράκια τους. Είναι αυτές που δίνουν τόσα όσα χρειάζεται για να νομίζουν λίγοι ευαίσθητοι από εμάς πως η προσπάθεια για την αναβάθμιση των τριτοκοσμικών χωρών συνεχίζεται ενώ ουσιαστικά αυτές συνεχίσουν να πέφτουν στο χαντάκι που τους σκάβει ο καπιταλισμός μας.
Γιατί πραγματικά μια φιλάνθρωπος χώρα που νοιάζεται για την καλή υγεία των ανθρώπων στις τριτοκοσμικές χώρες δεν αγοράζει τα προϊόντα που παράγει η χώρα αυτή σε κανονικές τιμές αντί να τα αγοράζει σε τιμές κάτω του κόστους. Σε μια τέτοια υποθετική περίπτωση η εν λόγο χώρα θα άκμαζε οικονομικά και οι πολίτες τις θα είχαν την ελπίδα μιας καλής υγείας. Το περίεργο όμως εδώ είναι πως καμιά καπιταλιστική χώρα δεν προτιμά το παραπάνω σενάριο διότι τη συμφέρει να διατηρεί σε καταστολή ορισμένους λαούς έτσι ώστε να αγοράζει πολύ φτηνά προϊόντα και να έχει την έμμεση κυριαρχία τους. Και η καταστολή αυτή έρχεται εκτός των άλλων και με την αποστολή “φιλανθρωπικής” βοήθειας ή γενικότερα με την ύπαρξη “φιλανθρωπικών” οργανισμών αφού αποτελεί ένα ισχυρό άλλοθι στα ματωμένα χέρια των δολοφόνων-καπιταλιστών. Πόσο ειρωνικές είναι εκδηλώσεις τύπου «απονομή βραβείου στη πρέσβειρα καλής θελήσεως της UNESCO Μαριάννας Βαρδινογιάννη» όπου βλέπουμε μια καθωσπρέπει περιποιημένη χαμογελαστή και δήθεν καλόκαρδη κυρία να παίρνει βραβείο για το “φιλανθρωπικό” της έργο. Παράλληλα με τη “φιλανθρωπία” η ίδια κυρία έχει στην ιδιοκτησία της εταιρίες που οφείλουν το λόγο ύπαρξης τους στον άγριο νεοφιλελευθερισμό. Ένα καθεστώς που δημιουργεί και συντηρεί ένα σωρό αντιθέσεις και εξαθλιώσεις στον πλανήτη μας.
Οι φιλανθρωπικές εταιρίες είναι ένα από τα ευρήματα του καπιταλισμού για να διατηρείται και να καταπατά κάθε τι στο διάβα του. Κάποιος που θα χαρακτήριζε μηδενιστική την άποψη αυτή θα έκανε ένα προβλεπόμενο λάθος. Όχι δεν πιστεύουμε ότι είναι λίγο να ταϊστούν και να εμβολιαστούν κάποια παιδιά. Σίγουρα δεν πιστεύουμε πως είναι λίγο να μην πεθάνουν κάποιοι άνθρωποι. Αλλά πιστεύουμε ότι αυτό θα είναι μια σταγόνα στον ωκεανό και πως η προσπάθειά ενός ατόμου που ευαισθητοποιείται δεν πρέπει να περιορίζεται σε μια συνδρομή που καλύπτει ένα παιδί στην Αφρική για ένα μήνα. Τι κι αν όλοι μας υιοθετήσουμε ένα παιδί με αυτόν τον τρόπο η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο δε σταματά με τον τρόπο αυτό αλλά αντιθέτως διαιωνίζεται. Δεν είναι σκόπιμο να έχουμε την εντύπωση πως κάναμε το καθήκον μας με αυτόν τον τρόπο γιατί αυτό θέλουν να νομίζουμε. Δεν πρέπει να κλείνουμε τα μάτια στην αδικία. Είναι υπόθεση όλων μας να παλέψουμε για την αναβάθμιση αυτών των χωρών αλλά η λύση δεν είναι μέσω των “φιλανθρωπικών” οργανώσεων μα μέσα από πορείες, μαζικές διεκδικήσεις, ενασχόληση με τα κοινά, προβληματισμό και συνεχή αγώνα έτσι ώστε οι ανάγκες τους να έρθουν στο προσκήνιο και η φωνή των φιμωμένων λαών να ακουστεί μεμιάς σε όλο το πλανήτη. Μόνο τότε θα είμαστε πραγματικοί φιλάνθρωποι αφού θα δείξουμε πόσο δίκαιο είναι να εξεγείρεται κάνεις!

Υ.Γ.: Ευχαριστούμε τους συντρόφους της Κ.Ο.Ε. που μας στέλνουν ενδιαφέροντα mail σαν και αυτό.



Η μόνη λύση απέναντι στα καρτέλ των μεσαζόντων είναι τα καρτέλ των... καταναλωτών!
Αν «ελεύθερη οικονομία» σημαίνει, στις μέρες μας, καρτέλ, αυτή είναι μία κατάσταση που δεν μπορούμε, πλέον να αντιστρέψουμε. Kαι είναι σίγουρο ότι, όσο περνά ο καιρός, το φαινόμενο αυτό θα επαυξάνεται: για τον απλούστατο λόγο ότι η απεριόριστη κερδοσκοπία (πείτε την «απληστία» ή και «ανασφάλεια», αν θέλετε) αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης φύσης.
Τι είπε ο Υπουργός – με τον Τράγκα να σιγοντάρει; Να κάνουμε, λέει, μποϊκοτάζ στα υπερτιμημένα προϊόντα; Δυστυχώς, αυτό δεν αποτελεί λύση – τα θύματα θα είναι και πάλι οι καταναλωτές (που θα στερηθούν στοιχειώδη προϊόντα διατροφής) αλλά και οι παραγωγοί-γεωργοί που θα πρέπει να στείλουν (χωρίς να φταίνε οι ίδιοι) τη σοδειά στις χωματερές, μέχρι να περάσει το τσουνάμι. Όσο για τους μεταπράτες/μεσάζοντες (όπου εκεί βρίσκεται, άλλωστε, και ο πυρήνας των καρτέλ που προκαλεί την σπειροειδή άνοδο των τιμών) αυτοί, απλά, θα περιμένουν την επόμενη ευκαιρία να ξαναπάρουν πίσω τα «χαμένα». Άλλωστε, πόσες φορές μέσα σε ένα χρόνο μπορεί, ο καταναλωτής, να μποϊκοτάρει το ίδιο προϊόν; Αργά ή γρήγορα, θα επέλθει το Σύνδρομο του Μιθριδατισμού...
Κατά τη γνώμη του υπογράφοντος, η μόνη λύση απέναντι στα καρτέλ των μεσαζόντων είναι τα καρτέλ των... καταναλωτών! Και συγκεκριμένα, των ίδιων των ασφαλιστικών ταμείων τους τα οποία, αντί για δομημένα ομόλογα και «κουμπαριές» μπορούν να επενδύσουν τα κεφάλαιά τους δημιουργώντας (σε σύμπραξη, ενδεχομένως, με τον ιδιωτικό τομέα, αλλά πάνω σε καθορισμένους «κανονισμούς παιδιάς») προμηθευτικές αλυσίδες για τους ασφαλισμένους τους, προσφέροντας προϊόντα τα οποία θα επιλέγονται μέσω διάφανων (ας είναι καλά το διαδίκτυο...) διαδικασιών. Κοντολογίς, ένα σύστημα που να μπορεί να λειτουργήσει με το σκεπτικό: «Προτίθεμαι να πουλήσω το τάδε προϊόν στην τάδε λιανική τιμή για την πρώτη ποιότητα και την τάδε για την δεύτερη - και να το αγοράσω σε αντίστοιχες τιμές που θα που προσφέρουν ένα κέρδος προσδιορισμένο εκ των προτέρων. Όσοι πιστοί προσέλθετε, κάνοντας προσφορές για προϊόν παραδοτέο στο ράφι ή σε σταθμό συγκέντρωσης!»
Σε μία ακόμα πιο «σοφιστικέ» εκδοχή αυτής της πρότασης, η πληρωμή από τους συνταξιούχους δεν γίνεται με χρήματα αλλά με ειδική πιστωτική κάρτα του ασφαλιστικού τους ταμείου (που θα τους παρέχει, ενδεχομένως, ένα εκπτωτικό πλεονέκτημα) ενώ θα προβλέπονται και κάποιοι περιορισμοί ως προς τη μέγιστη ποσότητα που θα μπορεί να αγοράσει κάποιος από κάθε είδος. Η «παραοικονομική» εκδοχή να ψωνίζουν οι μικροσυνταξιούχοι με την πιστωτική κάρτα και να βελτιώνουν το εισόδημά τους κάνοντας... delivery στους γνωστούς τους, εμπεριέχει μικρότερο ποσοστό φοροδιαφυγής από ότι ισχύει σήμερα. Όπου, ως γνωστόν, οι μεγαλομεσάζοντες εξαναγκάζουν τους αγρότες να αναγράφουν διογκωμένη τιμή πώλησης στο χωράφι έτσι ώστε, στη συνέχεια, αυτοί να εμφανίζουν ένα «εικονικά περιορισμένο» κέρδος μεταπώλησης...

Οχι στη φίμωση των blogs!

THΝ KYΡIAKH 15-6-2008, ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΒΟΥΒΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΘΕΣΠΙΣΗ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ BLOGS









Η Ελληνική Κυβέρνηση μέσα στις επόμενες μέρες, ετοιμάζεται να προβεί στη ψήφιση νομοθετικού πλαισίου, με το οποίο θα μπορεί να ελέγχει και να φιλτράρει τις ιδέες και τις αποψεις που ανταλλάσσονται στα blogs.
Εμείς, οι χρήστες του διαδικτύου και όχι μόνο, δεν πρέπει να επιτρέψουμε να ψηφιστεί κανένας τέτοιος νόμος, ο οποίος θα νομιμοποιεί τη λογοκρισία.
Γι' αυτό και κατεβαίνουμε όλοι μαζί στη Πλατεία Συντάγματος, τη Κυριακή 15-6-2008, στις 6 το απόγευμα, ώστε να στείλουμε το δικό μας μήνυμα, σε όλους αυτούς που θέλουν να κυβερνήσουν τον Κυβερνοχώρο".
--------------------------------------
Εχουν ειδοποιηθεί για κάλυψη τα ξένα μέσα. Τα Ελληνικά, ας κάνουν ό,τι καταλαβαίνουν.

Ανακυκλωση τωρα!


 

Copyright ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ anmad[at]yahoo[dot]gr