Δεν είναι λίγες οι φορές που εκκλησία κάνει λόγο για διαφθορά στην κοινωνία μας. Η διαφθορά συνήθως θίγει τις επιθυμίες του κάθε ατόμου και τις πράξεις του. Μία δήλωση του κ.Ανθιμου που χαρακτήριζε με αυθάδεια της γυναίκες με προγαμιαίες σχέσεις ήταν η αφορμή για αυτό το άρθρο. Προσωπικά, αυτή η δήλωση με έκανε να κρίνω και να κατακρίνω πολλά για το πρόσωπο και κυρίως για τον σκοπό της εκκλησίας.

Όλοι από το δημοτικό ακούγαμε για την εκκλησία ότι υπάρχει για να μας βάλει στον ‘καλό δρόμο’. Ένα σύστημα που δεν έχει τέλος, ένα σύστημα που συνέχεια δοξάζεις και πλουτίζεις τους «μαμμώνες»  της εκκλησίας. Έχουμε φτάσει σε μία περίοδο όπου η εκκλησία ασκεί τεράστια επιρροή και χειραγωγεί μια μερίδα λαού με διάφορα μέσα, αυτή η μεγάλη δύναμη της, της δίνει την δύναμη να παρεμβαίνει σε θέματα παιδείας. Η απόφαση του υπουργού παιδείας, κ.Στυλιανίδη, όπου αναγγέλλει ότι το μάθημα των θρησκευτικών δεν θα είναι υποχρεωτικό πια στα Λύκεια της χώρας προκάλεσε μια μεγάλη αναταραχή στην σχέση εκκλησίας-κράτους. Μήπως η εκκλησία έχει κάποιο δόλο και ξεφεύγει από τον σκοπό της;

Το αρθρο θα δημοσιευτεί στο "Μαθητές-τριες ενάντια στο σύστημα".
Από magakos 



Μηπως η κυβέρνηση αφου ειναι τόσο "καλη" στην φορολόγιση να φορολογεί και τους ζητιανους???

Πολυ θοβάμαι ότι θα έρθουν οι καιροι να λεμε: "Θυμασαι τι καλα που ηταν το 2008;;;"
Αχχχ, που μας οδηγησε η μ@λ@κι@ του Ελληνα........

από orionas_CCCP


΄Ο,τι για τους ρασοφόρους - επιχειρηματίες και τους συνεργούς τους είναι οικόπεδο, για μας είναι ΠΑΤΡΙΔΑ.

Η ιστορία είναι λίγο – πολύ γνωστή:
Η Μονή Τοπλού στη Σητεία, φέρεται ιδιοκτήτρια(;) με φιρμάνι του 1704 από την Τουρκοκρατία (!) μιας τεράστιας έκτασης στο βορειοανατολικό άκρο της Κρήτης, 40.000 στρεμμάτων. Από την δεκαετία του ’60 αμερικανικές, γαλλικές και άλλες ευρωπαϊκές εταιρείες έχουν «βάλει στο μάτι» την περιοχή.
Από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 το μοναστήρι αποφασίζει να πουλήσει. Πώς όμως να γίνει αυτό χωρίς να κατηγορηθεί η εκκλησία ότι ασχολείται με τουριστικές επιχειρήσεις; Ο ηγούμενος της Μονής Φιλόθεος Σπανουδάκης (ο μοναχός των «ντιλ» όπως ευφυώς τον αποκάλεσε η «Ελευθεροτυπία» βρήκε τη λύση.
΄Εφτιαξε ένα ίδρυμα –«Παναγία Ακρωτηριανή»- και με δωρεά του μοναστηριού το κοινωφελές εκκλησιαστικό ίδρυμα έγινε ιδιοκτήτης της έκτασης. Το ίδρυμα παραχώρησε τελικά 26.000 στρέμματα από την έκταση σε μια αμφιβόλου αξιοπιστίας και φερεγγυότητας αγγλική εταιρία, την Loyalward, για 80 χρόνια με τη συμφωνία να εισπράττει το 10% των εισπράξεων από την επένδυση που θα γίνει. τι θα φτάξουν οι Αγγλοι; Έξι τουριστικά χωριά, δυναμικότητας 7.000 κλινών με 730 πισίνες και τρία γήπεδα γκολφ(!) ανάμεσα στ’ άλλα.
Όλα αυτά σε μια έκταση που βρίσκεται μέσα σε περιοχή του δικτύου Natura 2000, σε μια ζώνη ειδικής προστασίας που μέσα βρίσκεται ο μινωικός οικισμός της Ιτάνου και τεράστιας αξίας ανεξερεύνητες αρχαιότητες ενώ είναι και βιότοπος ειδικής χλωρίδας, υψηλής βιολογικής σπουδαιότητας.
Θα αναρωτηθείτε: Δεν υπάρχει κανείς να σταματήσει αυτό το τεράστιο περιβαλλοντικό έγκλημα; Εκκλησιαστικές αρχές, νομάρχες, βουλευτές της περιοχής, υπουργοί, τι κάνουν;
Πρώτα απ’ όλα: Ο ηγούμενος της Μονής δρα από κοινού με τον Μητροπολίτη Ιεραπέτρης και Σητείας Ευγένιο, τον οποίο έβαλε πρόεδρο στην «Παναγία Ακρωτηριανή» κρατώντας για τον εαυτό του την αντιπροεδρία. Δηλαδή, ο Ηρακλειώτης στην καταγωγή Ευγένιος (κατά κόσμον Μιχαήλ Πολίτης) είναι συνεργός στο έγκλημα. Και ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ειρηναίος δεν τον βάζει στη θέση του; Αντί απαντήσεως θα διηγηθώ κάτι που συνέβη πριν λίγους μήνες όταν ο Αρχιεπίσκοπος είχε επισκεφτεί το 2ο Λύκειο Ηρακλείου για να συζητήσει με τους μαθητές. Ένα παιδί της Α΄ Λυκείου τον ρώτησε ποια είναι η θέση της Αρχιεπισκοπής για την «επένδυση» στην περιοχή της Τοπλού. Ο Ειρηναίος απαξίωσε να απαντήσει στο μαθητή. Τήρησε σιγήν ιχθύος.
Εδώ πρέπει να πούμε ότι η Μονή Τοπλού είναι Σταυροπηγιακή. Εποπτεύεται δηλαδή από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Τι σημαίνει αυτό; Ο Ειρηναίος μπορούσε (και όφειλε) να «τραβήξει το αυτί» του Ευγένιου. Τον Ηγούμενο Φιλόθεο έπρεπε να τον αποτρέψει από το έγκλημα ο Βαρθολομαίος. Πριν από 2-3 μήνες διάβασα στις εφημερίδες ότι ο Guardian του Λονδίνου, σε ανταπόκριση του από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ανέφερε ότι το Πατριαρχείο είναι κατάφωρα αντίθετο με την επένδυση των Άγγλων στην περιοχή της Μονής Τοπλού. Επαίνεσα δημόσια τον Βαρθολομαίο γι’ αυτό και δικαιολόγησα τον χαρακτηρισμό του ως «Πράσινου» Πατριάρχη από τον Τύπο.
Όμως αλίμονο! Λίγες μέρες μετά το Οικουμενικό Πατριαρχείο διέψευσε τον Guardian αποδίδοντας την φερόμενη εναντίωση του Πατριαρχείου στην «επένδυση» της Τοπλού σε παρανόηση μιας γραμματέως του Πατριάρχη!
Με όλα αυτά θα ’ναι πολύ κακόπιστος αυτός που θα ισχυριστεί ότι ευσυνείδητα Φιλόθεος, Ευγένιος, Ειρηναίος και Βαρθολομαίος ξεπουλούν την περιοχή;
Ο Βαρθολομαίος, στην επικείμενη επίσκεψή του στην Κρήτη, έχει την ευκαιρία να βάλει τέλος στο αντεθνικό, παράλογο και περιβαλλοντοκτόνο σχέδιο. Αλλιώς ο παραπάνω κακόπιστος δικαιολογημένα θα πει: Είναι Πράσινος Πατριάρχης, αλλά για τη σωτηρία του Αμαζονίου όπου δεν έχει οικονομικά συμφέροντα. Στην επικράτεια του όμως ισχύει: ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ, ΤΟ ΧΡΗΜΑ!


Υ.Γ.1 Απ’ όλη τη Ν.Δ. μόνο ο Γιάννης Κεφαλογιάννης (προς τιμήν του!) εναντιώνεται στην «φαραωνική» επένδυση. Ο Νομάρχης Λασιθίου Στρατάκης (ΠΑ.ΣΟ.Κ.) και η πλειοψηφία του Νομαρχιακού Συμβουλίου (ΠΑ.ΣΟ.Κ.) είναι συνεργοί στο επιχειρούμενο έγκλημα. Ο λαλίστατος βουλευτής Λασιθίου Καρχιμάκης, του ΠΑ.ΣΟ.Κ., σιωπά. Το ίδιο και οι υπόλοιποι βουλευτές Κρήτης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Ν.Δ.
Ο Αλέκος Αλαβάνος (βουλευτής Ηρακλείου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.) επανειλημμένως έχει καταδικάσει το εγχείρημα, τονίζοντας ότι «τίθεται ακόμη και θέμα εθνικής κυριαρχίας».

Υ.Γ.2 Ποιοι είμαστε εμείς;
«Οι εραστές του σκιρτήματος των ζαρκαδιών και μύστες των φύλλων της ελιάς, οι ηλιοπότες και ακριδοκτόνοι.»


Το αρθρο θα δημοσιευτει απο την εφημεριδα "ΠΑΤΡΙΣ" αυτες τις μερες.

Συνεχιζουν την κατα ματωπο επιθεση
οι παπαδς αναφορικα με το μαθημα των Θρησκευτικων,
το οποιο πλεον θα μπορουν να ΜΗΝ παρακολουθουν οι μαθητες,
χωρις να αναφερουν τους λογους
π.χ πιστη σε αλλο θρησκευμα,
οπως γινονταν μεχρι τωρα,
εξαιτιας κοινωτικης οδηγειας που το απαγορευει αυστηρα,
καθως ετσι καταπατουνται
τα ευαισθητα προσωπικα δεδομενα των μαθητων.


Μαλιστα η Ιερα Συνοδος που συνεδριασε
χθες για το θεμα,
με επικεφαλη τον Αρχιεπισκοπο Ιερωνυμο,
επικαλειτε την υπ’αριθμ. 61723/γ2/13.6.2002
Εγκύκλιο του υπουργείου Παιδειας,
στην οποια αναφερεται πως το μαθημα
των Θρησκευτικων ειναι υποχρεωτικο...
πραγμα για το οποιο συμφωνει και το υπουργειο,
διαφωνοντας μονο σε μια παραμετρο...


Οι τραγοπαπαδες θελουν να γινονται γνωστοι
απο τον μαθητη,οι λογοι για τους οποιους
δεν θα παρακολουθει το μαθημα,
ενω απο την αλλη το Υπ.Παιδειας,
αναγκασμενο απο την Ευρωπαϊκη ενωση,
δηλωνει πως κατι τετοιο πλεον απαγορευεται.


Να δειτε οτι πολυ συντομα,
με την εναρξη της σχολικης χρονιας,
θα σκασουν μυτη και οι πρωτες καταγγελειες
μαθητων και γονιων,στις οποιες θα αναφερονται
απειλες απο τους εκπαιδευτικους του τυπου
"μη συμμετοχη στις σχολικες εκδρομες,
3ημερες,5ημερες κτλ"...
των μαθητων που δεν θα παρακολουθουν
το μαθημα των Θρησκευτικων...

Διοτι πανω απ'ολα μην ξεχναμε...
οτι Ορθοδοξια για την Ελλαδα...σημαινει Δημοκρατια...

Μια φωτογραφια 100 λεξεις...
Ο Ανθιμος επι Χουντας,παρεα με το Παπαδοπουλο
και τους υπολοιπους αμετανοητους.


Ολα τα παραπανω...
ενω βρισκεται υπο πληρη εξελιξη,
ακομη ενα θεμα με Ιερες ρεμουλες
και Ορθοδοξες Γαλαζιες αρπαχτες...

Από το αγαπητό Preta-tv  


Ελπίζουμε να μην περάσει αυτό που θέλει το φασιστικό μέσο που λεγεται εκκλησία.Και αν το κάνει εμείς θα κανουμε ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ.

Ένα τσιγάρο ακόμα....

Από παλιά βλέπουμε στις ασπρόμαυρες ταινίες τους άντρες να λένε κάτσε να τελειώσω το τσιγάρο και το πετάνε κάτω στο δρόμο και το πατάνε με περίσσιο αντριλίκι.
Το θέμα είναι ότι πολλές σαν και αυτές συνήθειες έχουν μείνει στο λαό και ακόμα οι πιο πολλοί από εμάς είναι εθισμένοι στο πειρασμό που λέγετε tobacco.Κάνοντας μια βόλτα από καφετέριες, κανείς μπορεί να δει νέους να καπνίζουν με περίσσια μαγκιά αλλα δυστυχώς όση μαγκιά και αν φαίνεται να έχουν τόσο μυαλό τους λείπει.Λάθος δικό τους δεν είναι, αλλά λάθος των γονιών τους και της παιδεία τους.Δεν ξέρω κάποιο μωρό να γεννήθηκε με το κόκκινο θάνατο στα χέρια.
Τι και αν πια οι μελέτες έχουν γίνει, τι και λένε οτι το κάπνισμα σκοτώνει πάντα θα υπάρχει ένας μητσάρας που δεν λέει να καταλάβει και αυτό ειναι δικαίωμα του.ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ.Δεν μπορεί να λέει δικαίωμα μου είναι να καπνίσω, δεν μπορεί να το κάνει παντού και σε δημόσιους χώρους.Όταν βγήκε ο υπουργός και τα άλλα όργανα και ανήγγειλαν την νέα ρύθμιση όλοι οι εξαρτημένοι από την νικοτίνη, άρχισαν να λένε ότι αυτό είναι στέρηση δημοκρατίας και άλλες τέτοιες πίπες.Μερικές φορές σκέφτομαι, ότι μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν να υπάρξουν σε μια δημοκρατική κοινωνία και δεν μιλάω για παιδιά βέβαια.
Προσωπικά βρίσκω σωστή την κυβέρνηση με το μέτρο αυτό,θα πρότεινα δε, να βάλει τεράστιο φόρο στα είδη καπνού έτσι ώστε να αποτρέπει πολλούς από την χρήση μεγάλων ποσοτήτων νικοτίνης η οποία είναι άκρως εθιστική.Όσοι καπνιστές το διαβάζεται το άρθρο αυτό και τώρα έχω αρχίσει να δέχομαι τα πυρά σας ακούστε και αυτό.Στην Αγγλία το φτηνότερο πακέτο τσιγάρα κάνει 6Λίρες, κοντά 10€ δηλαδή, τα λεφτά που εισπράττει το κράτος απο αυτή τη φορολογία φτάνουν για τα έξοδα της παιδείας σε αυτή τη χώρα, φανταστείτε εδώ λοιπόν τι θα γίνει.
Το μόνο κακό με όλη την ιστορία είναι το ότι θα εφαρμοστεί ο νόμος αργά το 2010 κάτι το οποιό με προβληματίζει.

ΥΓ. Ας πει καποιος στην Λιανα ότι χωρίς το ριμαδιασμένο το τσιγάρο στο χέρι όλη την ώρα θα ήταν καλύτερη πολιτικός, ας μασάει τσίχλες.
από Magakos

απο suspiria

Αγαπητό Ηλίθιο Ημερολόγιο 

Μου ήρθε έμπνευση για έναν ακόμα πολύπλοκο συνειρμό και αποφάσισα να στον γράψω. 

Η ώρα είναι 6 το πρωί, και έχω κοιμηθεί περίπου μία ώρα μόνο κι αυτό πιθανόν επειδή έχω άγχος για τις βάσεις που θα ανακοινωθούν κατά τις 9.30 πμ. Έτσι έχω ανοίξει το laptop και κοιτάω τις διάφορες ειδήσεις για να περάσει λίγο η ώρα μέχρι να βγουν επιτέλους οι ρημαδιασμένες.
Για να ανησυχώ φυσικά για κάτι τέτοιο εννοείται ότι έχω δεδομένο το ότι ζω με ασφάλεια (πέρα των τροχαίων ατυχημάτων και της κατανάλωσης αμερικάνικων ταινιών) και το ότι έχω στέγη, τροφή, νερό και τα λοιπά αναγκαία. Αφού αυτά τα έχω εξασφαλίσει αναζητώ κάτι περισσότερο στη ζωή μου. Δημιουργώ νέες ανάγκες, ήτοι νέους στόχους προς επίτευξη και προσπαθώ γι’ αυτούς. Δηλαδή έτσι δεν πάει;

Και ενώ όλα είναι πολύ όμορφα και ήρεμα (αν εξαιρέσεις την φαγούρα και το φτέρνισμα που πιθανόν προκάλεσε το άγχος) πέφτω κατά λάθος ή επίτηδες στην εξής εικόνα: 

Στερούμενοι ταξιδιωτικών εγγράφων 69 λαθρομετανάστες εισήλθαν παράνομα στη χώρα από τα θαλάσσια σύνορα της χώρας με την Τουρκία. Βρίσκονταν σε κωπηλάτες λέμβους και όταν αντιλήφθηκαν τα περιπολικά σκάφη του Λιμενικού βούτηξαν στη θάλασσα και σκορπίστηκαν μέχρι να αρχίσει η περισυλλογή τους. 


Επίσης πριν τρεις μέρες συνελήφθησαν άλλοι 20 λαθρομετανάστες, στερούμενοι ταξιδιωτικών εγγράφων, στο Φαρμακονήσι (κοντά στη Λέρο) και στην Πάτρα ακόμα 11 , πάλι στερούμενοι ταξιδιωτικών εγγράφων. 

Είμαι σίγουρη ότι αν ψάξω λίγο ακόμα θα μετρήσω λαθρομετανάστες με πολλά ψηφία (συγκεκριμένα ο απολογισμός για το 2008 προς το παρόν είναι 7.263 λαθρομετανάστες). Ανθρώπους όχι απλώς στερούμενους ταξιδιωτικών εγγράφων, αλλά ανθρώπους που στερούνται την ίδια τη ζωή. Στερούνται τη στέγη, την τροφή, την εργασία, την δυνατότητα να σκέφτονται και να αναζητούν την αλήθεια της ζωής. 


Δεν θέλω να καταλήξω να συγκρίνω τη ζωή μου με τη ζωή των λαθρομεταναστών ώστε να νιώσω επάρκεια και να παρατήσω την προσπάθεια για κάθε τι περισσότερο. Ούτε θέλω να καταλήξω καταθλιπτική με τάσεις αυτοκτονίας επειδή δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ευτυχισμένοι. 

Θέλω να κάνω κάτι. Θα περιμένω τα αποτελέσματα των βάσεων που το πολύ σε 3 ώρες θα έχουν δημοσιοποιηθεί και που μπορεί να είναι και άκρως ικανοποιητικά αλλά αυτό το «κάτι» θα με τρώει και αύριο. Θέλω να κάνω κάτι δραστικό. Δεν θέλω να δίνω κέρματα σε φιλανθρωπικές οργανώσεις μέσω τηλεφώνων ούτε να δημιουργήσω μη κυβερνητικές οργανώσεις για να επεκτείνω τη βίλα μου στο βουνό. 

Θέλω με κάποιο τρόπο αυτοί οι άνθρωποι να αποκτήσουν ταξιδιωτικά έγγραφα και για να γίνει αυτό δεν αρκεί να το απαιτήσω εγώ ή εσύ αλλά πρέπει να το απαιτήσουμε εμείς. Αλλά το «εμείς» είναι δύσκολο αλλά γίνεται και πολύ γρήγορα μερικές φορές. Ποιος ξέρει; 

Απάντηση  Ημερολογίου:

Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ
στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω.
Και πως ο κόσμος είν' ανήμερο θεριό
κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω.
Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω.
Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό
είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ' αλλάξω.

ΑΡΧΙΖΟΝΤΑΣ απο τις Πρυτανικες εκλογες,
στο Πανεπιστημιο της Κρητης
οπου οι φοιτητες θα εμποδισουν τη διαδικασια,
για να μην εφαρμοστει στη πραξη
ο νεος νομος πλαισιο,
ο οποιος μεταξυ αλλων,
επιτρεπει την εισοδο
αστυνομικων δυναμεων
μεσα στα Πανεπιστημιακα Ιδρυματα και ΤΕΙ
,
για δηθεν λογους ασφαλειας...
και συνεχιζοντας με τις προεδρικες εκλογες
σε 5 σχολες του ΕΜΠ,οπου εκει
θα αποφασιστουν νεες κινητοποιησεις,
οι φοιτητες θα κορυφωσουν τις αντιδρασεις τους,
εναντιον του νομοσχεδιου
για τα Κεντρα Ελευθερων Σπουδων
που ψηφιστικε μεσα στο καλοκαιρι
και δινει τη δυνατοτητα
ιδιων επαγγελματικων ευκαιριων,
στους αποφοιτους των ΚΕΣ,
με εκεινων των ΑΕΙ και ΤΕΙ...


Η Κυβερνηση της Νεας Δημοκρατιας
και ο υπ.Παιδειας Ευριπιδης Στυλιανιδης,
ειναι ετοιμοι να σηκωσουν σις πλατες τους
το πολιτικο κοστος
των οσων θα γινουν το Σεπτεμβριο;;;

Εμείς δεν σταματάμε προσπαθήστε να το κάνετε αν σας βαστάει.Φρένο στη ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ της δημοκρατίας.


Μεμονωμένα Περιστατικά

από  suspiria
Στις 29 Ιουλίου του 2008, η είδηση για τον φόνο του Αυστραλού τουρίστα από τους τέσσερις μάγκες της Μυκόνου συγκλονίζει το πανελλήνιο (τι κλισέ φράση ε;) και όλοι οργισμένοι αρχίζουν τις δηλώσεις.

Όλοι γνώριζαν την κατάσταση. Οι επιχειρηματίες της νύχτας στα τουριστικά θέρετρα ορίζουν δικούς τους νόμους και κανόνες και αυτενεργούν χωρίς έλεγχο εις βάρος και των τουριστών και των αυτοχθόνων των νησιών.


Κανένας δεν αντιδρούσε. Η αστυνομία παραβλέπει για λίγο τα καθήκοντα της εκτελεστικής εξουσίας και βοηθάει τους επιχειρηματίες της νύχτας να βγάλουν το ψωμί τους, οι άνθρωποι, έχοντας και εκείνη τα ποσοστά της βέβαια (Ο Ρουσσώ είχε πει ότι η αστυνομία πρέπει να υπηρετεί τον λαό; Αυτό θα εννοούσε). Οι κάτοικοι, τι να κάνουν; υπομένουν το μπάχαλο τους τρεις – τέσσερις μήνες της τουριστικής περιόδου και στήνουν κι αυτοί καμιά επιχειρησούλα με δωματιάκια να επωφεληθούν κι αυτοί της ‘εορτής’.

Αλλά το ποτήρι ξεχείλισε. Η δολοφονία ενός νέου ανθρώπου, και μάλιστα από άγριο ξυλοδαρμό, ήταν το αποκορύφωμα της αθλιότητας και του εξευτελισμού. «Ως εδώ» βροντοφώναξαν με πυγμή πολιτικοί, αστυνομικοί και ντόπιοι κάτοικοι των νησιών και υποσχέθηκαν επιτέλους τάξη και έλεγχο στα νησιά.


Και δεν μπήκε στη θέση της ακόμα η ταφόπλακα του 20χρονου Duson Zamit και άλλη συγκλονιστική είδηση έρχεται να ξανα-συγκλονίσει το πανελλήνιο (το οποίο πανελλήνιο δεν συγκλονίζεται με τίποτα εν τέλει).

Στις 20 Αυγούστου του ίδιου έτους ,στα Μάλια της Κρήτης βρίσκεται μαχαιρωμένος ένας 49χρονος Ολλανδός τουρίστας επειδή προσπάθησε να σταματήσει τον καυγά μεταξύ δύο άλλων Ολλανδών και τριών Ελλήνων. Επίσης ο ένας Έλληνας βρίσκεται τραυματισμένος στο ΚΑΤ.

Με λίγα λόγια θα μπορούσαμε να μιλάμε σήμερα για ακόμα ένα νεκρό τουρίστα από Έλληνες νταβατζήδες. Το περιστατικό είναι όμοιο με της Μυκόνου μέχρι αηδίας. Γίνεται μία λογομαχία στο μαγαζί, οι τουρίστες φεύγουν, και οι Έλληνες θιγμένοι ακολουθούν στο σκοτάδι και όποιον πάρει ο Χάρος.

Κατά τ’ άλλα συγκίνησαν τα λόγια του πατέρα του Duson Zamit που θεώρησε τη δολοφονία του γιου του ‘ατυχές συμβάν’ και όχι αποτέλεσμα καθιερωμένων συμπεριφορών και ενεργειών όπως στην πραγματικότητα ήταν.

Πάλι καλά που το μετέφρασαν οι διερμηνείς ‘ατυχές συμβάν’ και όχι ‘μεμονωμένο γεγονός’ γιατί θα είχαμε παρεξηγήσεις και συγκρίσεις με παλαιότερες ιστορικές δηλώσεις που αποδεικνύουν περίτρανα την ευθυνοφοβία του Έλληνα και την ανικανότητα του να αναγνωρίσει τις καταστάσεις ώστε να τις αντιμετωπίσει.

Αχ αυτοί οι Πατριάρχες

από suspiriaΒρέθηκα χτες σε μία παρέα ‘μεγάλων’. Όλοι ήταν παντρεμένοι με παιδιά και είχαν και μία κάποια οικονομική άνεση για να βγαίνουν Κυριακή βράδυ σε ταβέρνα με ουζάκια και να συζητούν (γιατί η έξοδος και η συζήτηση , μετά τις νέες ανατιμήσεις των καιρών μας , είναι είδη πολυτελείας).

Η συζήτηση λοιπόν δεν άργησε ως συνήθως να περάσει στα «παιδιά» της οικογένειας και στη συνέχεια να εξελιχθεί από συζήτηση σε «γρίνια». Φράσεις όπως:

Αχ αυτή η νέα γενιά που δε δουλεύει

Αχ αυτή η νέα γενιά που είναι επιπόλαιη

Αχ αυτή η νέα γενιά που τα θέλει όλα έτοιμα

Αχ αυτή η νέα γενιά που είναι αχάριστη

Αχ αυτή η νέα γενιά που σκοτώνεται στα τροχαία

Αχ αυτή η νέα γενιά που πίνει και ξενυχτά

Αχ αυτή η νέα γενιά που δεν έχει αξίες

Αχ αυτή η νέα γενιά που δεν έχει ντροπή

και γενικώς φράσεις «Αχ αυτή η νέα γενιά που» έλεγε ο ένας και συμφωνούσαν οι συνομιλητές με απελπισμένο ύφος.

Δεν θα μπω στη διαδικασία να κρίνω την ορθότητα των φράσεων μιας και δεν μου αρέσει γενικώς να δίνω βάση σε καταστροφικά στερεότυπα αυτού του τύπου.

Υποψιάζομαι ότι η κάθε νέα γενιά είναι καταδικασμένη να ανέχεται την γρίνια και τις υποδείξεις των γηραιότερων πάντοτε και ταυτόχρονα να προσπαθεί και να δημιουργήσει το μέλλον. Με λίγα λόγια οι παλιοί, βλέπουν ότι τα χρόνια ‘δημιουργίας’ τους πέρασαν, βλέπουν την ώρα της κρίσης να πλησιάζει, βλέπουν και ίσως ότι δεν κατάφεραν να αλλάξουν τον κόσμο και επιδίδονται με όλες τους τις δυνάμεις στην γρίνια στο κεφάλι των νέων.

Ο Σαρτρ Ζ. Π. κάπου στο βιβλίο του «Οι λέξεις» γράφει ότι «τα παιδιά είναι οι καθρέφτες του θανάτου των μεγάλων». Ο πνευματικός θάνατος των μεγάλων εκφράζεται σε μια ανησυχία για υποδείξεις και εντολές προς τους νέους. Ακόμα κι αν πνευματικά είναι νεκροί, είναι καλύτεροι γιατί εκείνοι όταν ήταν νέοι διάβαζαν με ευχαρίστηση, δούλευαν σκληρά και ήταν προσεκτικοί, συνεπείς και άκρως ηθικοί.

Υπάρχει λύση; Δεν ξέρω. Η επιστήμη κατάφερε να δώσει ζωή ογδόντα χρόνων στον οργανισμό του ανθρώπου αλλά το πνεύμα του ζει μόνο τα είκοσι από αυτά. Υπάρχουν βέβαια εξαιρέσεις αλλά είναι οι ιδανικές.

Μάλλον αυτή η γρίνια θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ως συνήθης ανθρώπινη συμπεριφορά. Καλό κουράγιο στις νέες γενιές.

από orionas_CCCP

Στην ανάρτηση "Άκου ανθρωπάκο" από την συντάκτρια suspiria υπάρχει η πρόταση: Εύκολα «τα χώνεις» στα πρόσωπα της κυβέρνησης που «τα τρώνε» αλλά όταν εσύ ψηφίζεις βάσει συμφερόντων είναι γιατί «είναι όλοι ίδιοι».
Πριν λίγες μέρες έπεσε στα χέρια μου μια "Καθημερινή" που περιείχε ένα άρθρο με τίτλο "Αυτοί δεν ντρέπονται-Οι άλλοι τι κάνουμε;". Διαβάστε το παρακάτω άρθρο του Νίκου Ξυδάκη (υπάρχει και στο vlemma.wordpress.com) και την ανάρτηση της suspiria.


Δεν ντρέπονται. Καθόλου. Γιατί δεν ξέρουν τι σημαίνει ντροπή. Δεν τη θυμούνται, αν ποτέ την ένιωσαν.
Γιατί δεν έχουν καμιά αναστολή, κανένα φρένο.
Γιατί μόνη κινούσα δύναμη είναι η απληστία.
Γιατί δεν διαθέτουν καμιά φιλοδοξία, ενώπιον κοινωνίας ή ιστορίας.
Γιατί κρατιούνται στη ζωή μόνο με τα βασικά ένστικτα: αυτοσυντήρηση και αναπαραγωγή. Αυτόνομο νευρικό σύστημα, γαστρεντερικός σωλήνας, γενετήσιοι αδένες.
Γιατί ορισμένως είναι τύποι ευκατάστατοι, εύποροι, προικοθήρες, σκαφάτοι, καλοταϊσμένοι, σένιοι, απολύτως ικανοποιημένοι με τους εαυτούς τους.
Γιατί είναι κατά συρροή ανεπάγγελτοι, ξεσκολισμένοι της τράκας, καλλιτέχνες σελέμηδες, διδάκτορες της μίζας.
Γιατί όταν τους φτύνουν, αυτοί απορούν που γύρισε ο καιρός σε νοτιά κι έφερε υγρασία.
Γιατί δεν έχουν, και δεν θέλουν να έχουν, καμία επαφή με την πραγματικότητα· με τις αγωνίες, τις αξίες, τις αντιφάσεις, τις συγκρούσεις, τις επιδιώξεις, τους αγώνες των κανονικών ανθρώπων της πραγματικής ζωής.
Γιατί έχουν ξεχάσει τι εστί πραγματικότητα· έχουν ξεχάσει από πού προήλθαν, τι ήταν οι ίδιοι, τι ήταν οι γονείς τους, οι συμμαθητές και φίλοι τους. Εχουν ξεχάσει τι είναι η ζωή.
Γιατί είναι απνευμάτιστοι· ανίκανοι να οσμιστούν το παρόν, να συλλάβουν το πνεύμα του καιρού.
Γιατί το πραγματικό γι’ αυτούς είναι η επαφή με την εκλογική τους περιφέρεια, δηλαδή, την κοινωνία στην πιο περίπλοκα γλοιώδη μορφή της: επαιτούσα και απαιτούσα.
Γιατί το πραγματικό τους είναι οι παρέες τους: επιχειρηματίες του γλυκού νερού, μαυροεισοδηματίες, ραντιέρηδες, ομόσταυλοι.
Γιατί το πραγματικό τους βρίσκεται στα VIP των γηπέδων και των αεροπλάνων, πίσω από ψηλούς μαντρότοιχους στη Μύκονο και στο Πόρτο Χέλι, μακριά από τα μάτια της πλέμπας, μακριά από το ιδρωμένο πλήθος.
Γιατί το πραγματικό μεταφέρεται από σωφεραίους και μπόντιγκαρντ: «Μάλιστα, κύριε υπουργέ! Αμέσως, κύριε πρόεδρε!». Αυτός είναι ο λαός τους.
Γιατί το πραγματικό σερβίρεται από τους μετρ των ρεστοράν, από γκαρσόνια σε δεξιώσεις, από καμαρότους σε σκάφη. Κι όσο πιο πλούσιο το πουρμπουάρ, τόσο πιο βαθυστόχαστη η κοινή γνώμη: «Μάλιστα, κύριε Λάκη! Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Μάκη! Να ’στε καλά, κύριε Ακη! Ευχαριστημένοι όλοι, κύριε Σάκη;» Ολα καλά, ρε! Ολα καλά! Αυτός είναι λαός…
Γιατί είναι ανθρωπάκια:
«Μήτε βαθύς στες σκέψεις ήταν, μήτε τίποτε.
Ενας τυχαίος, αστείος άνθρωπος»
(Κ.Π. Καβάφης)
Γιατί κι εμείς, ο λαός, τους ανεχόμαστε. Παρότι δεν τους εμπιστευόμαστε. Παρότι τους χλευάζουμε.
Γιατί μετά την ημερήσια δόση χλεύης, τους φθονούμε και θέλουμε να τους μοιάσουμε.
Γιατί πότε πότε ξεγελιόμαστε και τους παίρνουμε στα σοβαρά: «Το μυστικό του δημαγωγού είναι να παρουσιάσει τον εαυτό του τόσο ανόητο όσο είναι οι ακροατές του, ώστε να πιστέψουν ότι είναι τόσο έξυπνοι όσο αυτός» – Καρλ Κράους, υποκλίνομαι…
Γιατί τους μοιάζουμε, υπό κλίμακα – μαραζώνοντας στην απέραντη καφετέρια Η Ελλάς.
Γιατί η δημοκρατία μακρύνει, μικραίνει. Βουλιάζει στην υπαίθρια ταβέρνα, με φωτεινές γιρλάντες, με κιλοβάτ στα μεγάφωνα, με ηλεκτρονικό βαλς σε λούπα.
Γιατί η ρηχή συνείδηση δεν αφήνει τον μαστροπό λαό να αναλάβει την ευθύνη του εαυτού του, την τύχη του· θέλει πάντα κάπου αλλού να την ακουμπήσει, κάποιος άλλος να φταίει για την κατάντια του.
Γιατί αυτοί δεν ντρέπονται· οι άλλοι τι κάνουμε;
«Κ’ είν’ η συνείδησίς μου ήσυχη για το αψήφιστο της εκλογής.
Βλάπτουν κ’’ οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.
Aλλά, κατεστραμένος άνθρωπος, τι φταίω εγώ.
Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ.
Aς φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν.»
(Κ.Π. Καβάφης)

ΤΕΛΟΣ ΑΡΘΡΟΥ


Υ.Γ. ΔΟΥΛΙΑ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΜΑΣ ΞΑΝΑΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΝ ΟΣΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΑΝ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 35 ΧΡΟΝΙΑ. ΠΡΑΣΙΝΑ Ή ΜΠΛΕ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΑ... ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ!

Goran Bregovic LIVE


Την Τρίτη, 12 Αυγούστου, ήταν η μεγάλη βραδιά. Ο Goran Bregovic θα έδινε live συναυλία στο πέτρινο αμφιθέατρο των Καρδαμύλων (χωριό της Χίου). Όλα ήταν ‘υπό την αιγίδα’ των εφοπλιστών του χωριού.Ο κόσμος άρχισε να φτάνει στο θέατρο δύο ώρες πριν τη συναυλία και μέχρι την ώρα έναρξης είχαν γεμίσει οι κερκίδες. Κυριλέ κυρίες και κύριοι στην τρίχα αλλά και νέοι άνθρωποι, καλοντυμένοι ή όχι. Στη σκηνή δεν υπήρχε υπόβαθρο. Οι θέσεις στις οποίες θα κάθονταν ο συνθέτης και η ορχήστρα του ήταν ακριβώς πάνω στη σκηνή αφήνοντας μπροστά το υπόλοιπο ημικύκλιο της κυκλικής σκηνής κενό. Οι κερκίδες ήταν χωρίς προστατευτικά κάγκελα, σκοινιά και χωρίς προφύλαξη από ‘φρουρούς’. 

Η ώρα 9 και η αγωνία από το κοινό μεγάλη για τον μεγάλο συνθέτη ο οποίος επιτέλους θα κατέβαινε από τις υπερυψωμένες εξέδρες και τις μεγάλες σκηνές των μεγάρων και θα εμφανιζόταν μόλις λίγα μέτρα από τις κερκίδες. Ενώ όλοι λοιπόν περίμεναν το Kalasnjikov και το Cocek το μικρόφωνο αρχικά παίρνει η υπεύθυνη οργάνωσης του φεστιβάλ και ενώ απαριθμεί τις σχετικές ευχαριστίες δίνει το μικρόφωνο πρώτα στον πρόεδρο της δημοτικής υπηρεσίας που χρηματοδότησε το φεστιβάλ και ύστερα στον δήμαρχο του χωριού ο οποίος σηκώνεται να βγάλει λόγο κρατώντας ένα πρόχειρο χαρτί και φτιάχνοντας εκείνη την στιγμή μία πολύ γραφική εικόνα, όπου αν είχε αρχίσει η μουσική του Bregovic θα νόμιζες ότι έβλεπες ολοζώντανη ταινία του Kusturica. Οι αποδοκιμασίες του κοινού αναγκάζουν τον δήμαρχο να μην αποκαλύψει ολόκληρο το μακροσκελη λόγο του αλλά να διαβάσει τα πιο σημαντικά του μέρη και να επιστρέψει με αμήχανο χαμόγελο στη θέση του, η οποία φυσικά δεν ήταν μία απλή θέση στις κερκίδες, αλλά ήταν σε μία από τις λιγοστές καρέκλες που βρίσκονταν πιο μπροστά από τις κερκίδες ειδικά τοποθετημένες εκεί για τους ‘επίσημους’.

Τελικά τα φώτα σβήνουν και ακούγεται η πρώτη τρομπέτα από την μία άκρη των κερκίδων και ύστερα η τούμπα από την άλλη άκρη και έτσι όλη η ορχήστρα ξεκινάει τη μουσική στο σκοτάδι κατεβαίνοντας προς τη σκηνή. Εμφανίζεται και ο Bregovic, ο αχτένιστος αξύριστος τύπος με το άσπρο κουστούμι και οι δύο Βουλγάρες τραγουδίστριες του ντυμένες παραδοσιακά. Η εικόνα ήταν απλά καταπληκτική. Ο φωτισμός απλός χωρίς εναλλαγές χρωμάτων – το πλέον άθλιο εφέ στις συναυλίες –. Η ορχήστρα επίσης ντυμένη παραδοσιακά σε μαύρο και άσπρο. Ο ήχος δυνατός χωρίς να γίνεται ενοχλητικός θόρυβος. Όλα ήταν πανέμορφα. 

Βέβαια το κοινό άρχισε να ξεσηκώνεται στο πρώτο ελληνικό τραγούδι που είπε γιατί στα υπόλοιπα καταπληκτικά κομμάτια που έπαιξε οι κυριλέ κυρίες και κύριοι αγέλαστοι και ακούνητοι κοιτούσαν απλώς τη σκηνή –ενώ εμείς και πέντε-έξι ακόμα σαλεμένες παρέες χτυπιόμασταν σαν τρελά στις κερκίδες -. Καθώς περνούσε η ώρα το κοινό στην πλειοψηφία του τελικώς ξεσηκώθηκε και συμμετείχε με χειροκροτήματα ή χορό από τις κερκίδες στην καταπληκτική συναυλία. 

Ωστόσο η βραδιά μπορούσε να γίνει ακόμα πιο όμορφη. Σηκώθηκαν τα πρώτα άτομα στη σκηνή, ακριβώς μπροστά από τον Kusturica και άρχισαν να χορεύουν. Ύστερα βρέθηκε στη σκηνή και ένας όχλος από παιδιά που προηγουμένως χόρευε κρυφά πίσω από τα μεγάλα ηχεία. Για μία ακόμη φορά η βραδιά ζωγράφισε μία καταπληκτική εικόνα, σαν από ταινία του Kusturica, με μικρές μαύρες φιγούρες – αυτές που έφτιαχναν τα παιδιά με τις σκιές τους – να κρύβουν τον Bregovic και την ορχήστρα του ενώ η μουσική ήταν τόσο έντονη και εξαιρετική. 

Δεν έλειψε όμως και το παρακμιακό σκηνικό ως συνήθως. Ο δήμαρχος παρεξηγημένος που οι VIP θέσεις που υπήρχαν για πάρτη του έχασαν την τιμή τους όταν οι μικροί επίδοξοι χορευτές βρέθηκαν πιο μπροστά από εκείνον και τους λοιπούς του άρχοντες σηκώθηκε και άρχισε να κυνηγάει τα παιδιά να σταματήσουν να χορεύουν και να φύγουν από τη σκηνή. Τα παιδιά έφυγαν και επέστρεψαν και τα ξανακυνήγησε και το σκηνικό επαναλήφθηκε τρεις φορές μέχρι που νίκησε η επιμονή των μικρών χορευτών. 

Στη συνέχεια κατεβήκαμε και εμείς και πολλοί άλλοι εκ των ‘μεγάλων’ ακροατών και η σκηνή μπροστά στον Bregovic γέμισε μαύρες φιγούρες που χόρευαν. Ο ίδιος και η ορχήστρα του προσπάθησαν να χαιρετίσουν και να φύγουν δυο τρεις φορές από τη σκηνή γυρίζοντας όμως μετά και πάλι πίσω και παίζοντας κι άλλη μουσική ενώ οι φιγούρες ακούραστες συνέχιζαν να χορεύουν.Τελικά ο Goran Bregovic αποχώρησε από τη σκηνή και ο κόσμος ειλικρινά ευτυχισμένος και εκτονωμένος αποχώρησε από το αμφιθέατρο. Η βραδιά ήταν θαύμα. 


( Και ακολούθησε ο αυτοσχεδιασμός και το ωτοστοπ για να γυρίσουμε στην πόλη της Χίου )

Βίντεο από την εν λόγω συναυλία στη Χίο

"Σας παρουσιάζω αναλυτικά τους 10 λόγους που άλλαξαν τη ζωή μου τον τελευταίο χρόνο με αποτέλεσμα να έχω χεστεί στο χρήμα λόγω της πολύ καλής οικονομικής πολιτικής της Ν.Δ. που με ανάγκασε να εξοικονομήσω χρήματα. Το έκανε για μένα,για εσάς, για όλους.

Οι 10 λόγοι:

1. Έκοψα το τσιγάρο (έκανα 2 πακέτα την ημέρα..)
2. Έκοψα το φαγητό απ' έξω (Goody's σε πακέτο κάθε μέρα)
3. Έκοψα το αυτοκίνητο (χρησιμοποίησα τις γαμάτες μεταφορές με ΜΕΤΡΟ, ΗΣΑΠ)
4. Πούλησα το αυτοκίνητο (εξοικονόμησα 4.000 ευρώ από την πώληση)
5. Έκοψα τις εξόδους (ήθελα 50 ευρώ κάθε Παρασκευή για clubing)
6. Έκοψα τη σύνδεση του κινητού (έχω κάρτα και κάνω αναπάντητες)
7. Έκοψα τις άμεσες επαφές με φίλους (και το chat καλό είναι.)
8. Σταμάτησα να αγοράζω ρούχα
9. Σταμάτησα να κάνω και δώρα (εννοείται)
10. Με χώρισε η γκόμενα μου (λογικό)

Η "σούμα":

1. Τσιγάρο: 6 ευρώ Χ 365 μέρες = 2.190 ευρώ
2. Goody's: 5 ευρώ Χ 365 μέρες= 1.825 ευρώ
3. Βενζίνη: 50 ευρώ Χ 52 εβδομάδες= 2.600 ευρώ
4. Πώληση αυτοκινήτου: 4.000 ευρώ
5. Clubing: 50 ευρώ Χ 52 εβδομάδες= 2.600 ευρώ
6. Σύνδεση κινητού: 40 ευρώ Χ 12 μήνες= 480 ευρώ
7. Φίλοι: 52 καφέδες Χ 4 ευρώ= 208 ευρώ
8. Ρούχα: 500 ευρώ
9. Δώρα: 500 ευρώ
10. Γκόμενα - Χωρισμός: Αξία ανεκτίμητη

Αποτέλεσμα...:

Δεκατέσσερις χιλιάδες εννιακόσια τρία ευρώ!!!!

Για να μην αναφέρω και... ότι γλίτωσα από:




1. Καρκίνο πνευμόνων
2. Διαιτολόγο
3. Τροχαία
4. Εφορία
5. Αλκοτέστ
6. Φλυαρία
7. Παρεξηγήσεις
8. Κινέζικες απομιμήσεις
9. Υποχρεώσεις
10. Προφυλακτικά και ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη"

Μαγκιά της υπουργού νέας γενιάς της Ιταλίας που ζήτησε από την Εθνική ομάδα να μην πάει στην τελετή έναρξης σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το ότι οι Κινέζοι δεν σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Σώπα καλέ.
Αλλά έπεσαν πάνω της όλοι και...

λένε ότι δεν πρέπει να γίνει και να μην στιγματίσουν την Ολυμπιάδα κτλ.
"Οι ιταλοί αθλητές πρέπει να προβούν σε μια ουσιατική πράξη: θα ήταν σημαντικό να επέλεγαν να μην πάρουν μέρος στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων,από την στιγμή που το πρόβλημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα,φαίνεται να έχει,πλέον,ξεχασθεί οριστικά".
Αυτά είπε η Ιταλίδα υπουργός νέας γενιάς Τζώρτζια Μελόνι που θέλησε να παροτρύνει τα μέλη της ιταλικής αποστολής να "μποϊκοτάρουν" την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνο.

Απο τροκτικο.

Πάτερ Ημών

από suspiria

Οι αιώνες περνούν και η ιστορία γράφεται. Οι πολιτισμοί ξεβάφουν, οι άνθρωποι αλλάζουν, και ο κόσμος αυτός προχωρά μπροστά..


Εγώ ζω σήμερα, στο 2008. Εγώ ανοίγω ένα βιβλίο εκατό , μόνο, σελίδων, και σε αυτό μπορώ να διαβάσω την ιστορία πολλών χρόνων πριν. Πόλεμοι, φυσικές καταστροφές, πείνα, εξαθλίωση, ανάκαμψη και πάλι πόλεμοι, φτώχια, αρρώστιες, θάνατος και πάλι ζωή. Εκατομμύρια άνθρωποι, που δε ζουν σήμερα, έζησαν τότε για να γράψουν αυτές τις σελίδες, άλλοι ξεχώρισαν και άλλοι έμειναν απλά ψηφία αριθμών που μετρούν θύματα ή νικητές. 

Όμορφες ειρηνικές περίοδοι και δυσχερείς πολεμικές περίοδοι. Διαβάζεις και απορείς με τον ηρωισμό των ανθρώπων, με την ανοχή τους, με την ανθρώπινη δύναμη. Απορείς ‘πώς τα κατάφεραν’. 

Τα κατάφεραν, γιατί όταν ο εχθρός πλησίαζε και η ζωή ξεθώριαζε στα μάτια τους αργά, όταν έβλεπαν την καταστροφή κατά πρόσωπο, όταν έβλεπαν τα νεκρά παιδιά, τα βασανισμένα αδέλφια, τους σκοτωμένους γονείς, έδεναν τα δάκτυλα με ψυχραιμία και προσεύχονταν. 

Μιλούσαν στο Θεό, στο Βούδα, στον Αλλάχ, στη μητέρα Γη, στη Θάλασσα ή στον Ουρανό. Ο πόνος, ο πιο βαθύς και ο πιο σπαραχτικός χανόταν. Το θεϊκό στοιχείο, αυτό το παντοδύναμο, έπαιρνε μακριά κάθε πόνο και έννοια και έδινε δύναμη στο ανθρώπινο πλάσμα, στο αληθινά παντοδύναμο, να συνεχίσει, να παλέψει, να νικήσει.

Είναι η δύναμη που πηγάζει από τον άνθρωπο και είναι τόσο απέραντη που ακόμα και ο ίδιος ο άνθρωπος αρνείται να πιστέψει ότι είναι δική του και την αποδίδει σε κάτι άλλο, μη υπαρκτό στα μάτια του. Βρίσκει ένα παντοδύναμο είδωλο και του προσδίδει όλη τη δική του δύναμη ώστε να μην έχει το άγχος του να ανταπεξέρχεται πάντα στις ικανότητες του. Ισορροπεί όταν παραδέχεται ότι είναι ένας απλός θνητός και είναι αδύναμος, νιώθει εντάξει με τον εαυτό του.

Και όταν οι καταστάσεις απειλούν να κόψουν το νήμα της ζωής ο άνθρωπος φοβάται και προσεύχεται, βρίσκει τη δύναμη του νομίζοντας πως έχει τη βοήθεια και την ευλογία του Βούδα ή του Αλλάχ, του Θεού ή της Φύσης. Γίνεται δυνατός και τα καταφέρνει. 

Ο θεός είναι παρόμοιος με την ψυχοθεραπεία στην οποία ο ασθενής βρίσκεται με τον γιατρό του και θεραπεύεται ενώ μιλάει για τον εαυτό του. Ο γιατρός συμμετέχει ελάχιστα έως καθόλου στη συζήτηση στην οποία ο ασθενής γνωρίζει τον εσωτερικό του κόσμο καθώς παραδέχεται τις αλήθειες για τον εαυτό του. Κι όταν ο άνθρωπος μιλάει στον θεό, στην ουσία είναι αντιμέτωπος πάλι με τον εσωτερικό του κόσμο, τον παραδέχεται και θεραπεύεται, ανακτά την ίδια του τη δύναμη, την οποία προηγουμένως είχε αποδώσει στο μεταφυσικό στοιχείοΟ Β. Ράιχ ορθώς αναφέρει τον θεό ως μία ‘κοσμική ενέργεια’. Ο θεός είναι ενέργεια, δεν είναι παραμύθι. ‘Παραμύθι’ μπορεί να είναι η κάθε θρησκεία που τον περιβάλλει, αλλά η κεντρική ιδέα, το κύριο πρόσωπο, είναι η ανθρώπινη ενέργεια.

Και η θρησκεία, η οποία δημιουργείται εν καιρώ ειρήνης, δεν είναι ποτέ ένα ανόητο παραμύθι. Είναι η απεικόνιση των λαογραφικών στοιχείων του λαού που την γράφει, είναι οι πεποιθήσεις, οι διάφορες ιδεολογίες, οι κοινωνικές αξίες, οι προσδοκίες, τα όνειρα, οι πόνοι και οι λύπες. Ουσιαστικά ο κάθε λαός, όπως γράφει τη μουσική και την ποίηση που τον εκφράζει, δημιουργεί και την θρησκεία που αντιπροσωπεύει τον πολιτισμό του. 

Συνεπώς η θρησκεία εξελίσσεται παράλληλα με τον λαό που την πιστεύει. Παίρνει θέση στα σύγχρονα κοινωνικά και πολιτισμικά θέματα, υπαγορεύει κανόνες και υποδεικνύει τη σωστή συμπεριφορά σύμφωνα με τα θέσφατα.

Σύμφωνα με αυτό, όταν οι λαοί κυβερνώνται από ισχυρούς άρχοντες και η θρησκεία έχει μεγάλη επίδραση σε αυτούς - με ότι μπορεί να συνεπάγεται αυτό – δημιουργούνται οι κατάλληλες συνθήκες ώστε οι άρχοντες να εκμεταλλευτούν τον λαό και να φαλκιδεύσουν την ελευθερία του. Τότε ο θεός γίνεται απειλή και εκβιασμός και οι νόμοι της θρησκείας παρερμηνεύονται ώστε να εξυπηρετήσουν τα θελήματα των αρχόντων.

Ο Ιησούς δεν μίλησε για την αγάπη κα την αλληλεγγύη των ανθρώπων σα να υποστηρίζει δικές του απόψεις, αλλά μίλησε σαν ημίθεος, καθοδηγούμενος από τον πατέρα του το Θεό. Ο Μωάμεθ δεν παρουσίασε το Κοράνιο σαν δικό του βιβλίο, αλλά ως υπαγόρευση του αγγέλου Γαβριήλ. Ο Σαντάμ Χουσεϊν δεν σκότωνε για δικά του συμφέροντα, αλλά προς υποταγή στον Αλλάχ. Οι περισσότεροι άρχοντες στις μοναρχικές κοινωνίες ήταν ‘απεσταλμένοι από το Θεό’.


Όπως και να έχει όμως, ο άνθρωπος στην όψη του θεϊκού στοιχείου, στην αντίληψη ότι υπάρχει κάτι το οποίο ο ίδιος δεν μπορεί να ελέγξει, στην ιδέα ότι πολεμά με έναν αόρατο παντοδύναμο πολεμιστή, φοβάται και προσαρμόζεται στις ‘εντολές’ πλέον και όχι πια στις ‘υποδείξεις’. 

Αυτό όμως δεν μπορεί να αποτελεί έναυσμα αμφισβήτησης των θεών, των θρησκειών και της σωτήριας δύναμης αυτών για την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Δηλαδή ο άνθρωπος που δεν πιστεύει σε ένα θεό –όποιος και αν είναι αυτός- σίγουρα δεν τα καταφέρνει τόσο καλά όσο τα καταφέρνει κάποιος που πιστεύει, και αυτό γιατί ο άθεος άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με τη δύναμη του, και σίγουρα δεν μπορεί να την παραδεχτεί πέρα ως πέρα, και έτσι την αμφισβητεί, και παραδέχεται μόνο όσην αντέχει. 

Δεν πιστεύει ο τυφλός ότι έχει τη δύναμη να δει με τα ίδια του τα μάτια παρά μόνον αν βρεθεί ο Ιησούς μπροστά του με τη θεϊκή δύναμη που θα τον κάνει ικανό να δει…

ΥΓ προς αποφυγήν παρεξηγήσεων
Δεν κρίνω το περιεχόμενο καμίας θρησκείας συγκεκριμένα. Τις αντιμετωπίζω ως κοινωνικό επίτευγμα γενικά. 

από suspiria

Μπορεί ο κόσμος να καταστρέφεται, και οι λαοί να τρέχουν να κρυφτούν στις σπηλιές για να σωθούν. Ο Έλληνας θα αδιαφορήσει, θα σταθεί και θα ρωτήσει:


-Θα υπάρχουν επιπτώσεις στον τουρισμό;

Μπορεί η μισή Πελοπόννησος να καίγεται, άνθρωποι να μένουν άστεγοι, οικογένειες να πεινάνε.

- Θα υπάρχουν επιπτώσεις στον τουρισμό;

Ευτυχώς, θυμάμαι, βγήκε εκείνη η υπέροχη Πετραλιά και τους ανήγγειλε ότι δεν σημειώθηκε πτώση στις κρατήσεις πτήσεων για Ελλάδα και ανακουφίστηκε η ψυχούλα τους, βρε αδερφέ.

Και τώρα, για δες, τέσσερις μάγκες ξυλοκοπούν έναν Αυστραλό τουρίστα στην Μύκονο μέχρι θανάτου. Το 20χρονο παιδί βρίσκεται εγκεφαλικά νεκρό στο νοσοκομείο και ο πατέρας αποσυνδέει αυτή τη ψυχή από το μηχάνημα και δωρίζει τα όργανα του σε Έλληνες. Τους συγχωρεί για το «ατυχές» γεγονός και τους ευχαριστεί για την υποστήριξη. Και αυτοί πάλι ρωτούν:

- Θα υπάρχουν επιπτώσεις στον τουρισμό;

Είναι γελοία, σκατένια ανθρωπάκια. 

Όλα τα γεγονότα συνδέονται με τον τουρισμό και είναι λογικό, εντελώς λογικό, αφού η χώρα μας στηρίζει την οικονομία της στον τουρισμό. Μία χώρα, που δε σταματά να επευφημεί τον πολιτισμό που είχε κάποτε, είναι σκλάβα στους τουρίστες σήμερα.

Η όμορφη νησιώτικη αρχιτεκτονική προσαρμόζεται στα ξενόφερτα club, οι μόνιμοι κάτοικοι των νησιών υπομένουν όλες τις ενοχλήσεις του τουρισμού, η αστυνομία βγάζει έξτρα παραδάκι, οι ναυτιλιακές και αεροπορικές εταιρείες ανεβάζουν τις τιμές των εισιτήριων ανεμπόδιστα, τα ξενοδοχεία χτυπούν πληρότητα, οι ιδιοκτήτες των club, bar και restaurant πλουτίζουν.

Οι τουριστικές επιδοτήσεις ρέουν, όπως έρεαν άλλοτε και επί δικτατορίας. Ο ελληνικός κόσμος ζει από τον εύκολο πλουτισμό αυτής της δραστηριότητας.

Και οι παραγωγικές δραστηριότητες; Αυτές που είναι ικανές να συντηρήσουν μία χώρα αξιοπρεπώς ακόμα και εν καιρώ πολέμου ή φυσικής καταστροφής;

Α όχι! Αυτές είναι για τους βλάκες. Εμείς έχουμε εδώ ήλιο, παραλία και θάλασσα. Πρώτο εμπόρευμα αγαπητοί. Ο γιος της Μαρίκας δεν είχε τίποτα. Πήρε μια επιδότηση, έκανε και 5-6 μπαλαμουτιές – Έλληνας δε – και σήμερα είναι πρώτος ξενοδόχος στο νησί και οδηγάει Mercedes Benz.

Παραθέτω λοιπόν εδώ τον λόγο του πατέρα του νεκρού νεαρού για να κάνω κάποιες διορθώσεις αν μου επιτρέπεται.

«Ήθελα μόνο να ευχαριστήσω τους Έλληνες για την αμέριστη υποστήριξή τους. Οι γιατροί βοήθησαν πολύ... Η αστυνομία, το προσωπικό του αεροδρομίου, η πρεσβεία, όλοι μάς βοήθησαν πολύ. Έχετε μια υπέροχη χώρα με εξαιρετικό πολιτισμό. Είστε θαυμάσιος λαός και δυστυχώς σταθήκαμε πολύ άτυχοι. Σας ευχαριστούμε για όλα και παρακαλώ να σεβαστείτε τον πόνο μας. Οι γιατροί μάς είπαν ότι είναι κλινικά νεκρός,
ζει με μηχανική υποστήριξη... Ίσως σήμερα τον αποσυνδέσουμε, για να τον πάμε στην πατρίδα. Σας ευχαριστώ. Αυτό μόνο!».

Η χώρα μας , άνθρωπε μου, δεν έχει υπέροχο πολιτισμό. Έχει ξεπουλημένο πολιτισμό. Δηλαδή η χώρας μας είχε κάποτε πολιτισμό που πλέον τον χρησιμοποιεί ως εμπόρευμα και τον ξεπουλά ξανά και ξανά. Τον ξεφτιλίζει χωρίς δισταγμό.

Επίσης δεν σταθήκατε άτυχοι. Ο φόνος του γιου σας δεν ήταν «ατυχία», ήταν αποτέλεσμα της επικρατούσας κατάστασης , και με το νόμο πλέον, στα τουριστικά μέρη αυτού του τόπου. Οι μπράβοι, που ξαφνικά έγιναν ράμπο και θαυμάζουν τον Τόνυ Μοντάνα, με την προστασία της αστυνομίας, χτυπάνε όποιον δεν τους γεμίζει το μάτι. Και στο νησί μου πέρυσι το καλοκαίρι, ένας παρόμοιος μάγκας είχε δείρει παιδιά γιατί κάτι δεν του άρεσε, κάτι του χαλούσε τη διάθεση, και ο Τόνυ δεν σηκώνει και πολλά πολλά.

Αυτή λοιπόν είναι η χώρα μας αλλά να’ σαι καλά που λες και ένα καλό λόγο γιατί θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις στον τουρισμό ο θάνατος του γιου σου.
από τη suspiria


 

Copyright ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ anmad[at]yahoo[dot]gr