Goran Bregovic LIVE


Την Τρίτη, 12 Αυγούστου, ήταν η μεγάλη βραδιά. Ο Goran Bregovic θα έδινε live συναυλία στο πέτρινο αμφιθέατρο των Καρδαμύλων (χωριό της Χίου). Όλα ήταν ‘υπό την αιγίδα’ των εφοπλιστών του χωριού.Ο κόσμος άρχισε να φτάνει στο θέατρο δύο ώρες πριν τη συναυλία και μέχρι την ώρα έναρξης είχαν γεμίσει οι κερκίδες. Κυριλέ κυρίες και κύριοι στην τρίχα αλλά και νέοι άνθρωποι, καλοντυμένοι ή όχι. Στη σκηνή δεν υπήρχε υπόβαθρο. Οι θέσεις στις οποίες θα κάθονταν ο συνθέτης και η ορχήστρα του ήταν ακριβώς πάνω στη σκηνή αφήνοντας μπροστά το υπόλοιπο ημικύκλιο της κυκλικής σκηνής κενό. Οι κερκίδες ήταν χωρίς προστατευτικά κάγκελα, σκοινιά και χωρίς προφύλαξη από ‘φρουρούς’. 

Η ώρα 9 και η αγωνία από το κοινό μεγάλη για τον μεγάλο συνθέτη ο οποίος επιτέλους θα κατέβαινε από τις υπερυψωμένες εξέδρες και τις μεγάλες σκηνές των μεγάρων και θα εμφανιζόταν μόλις λίγα μέτρα από τις κερκίδες. Ενώ όλοι λοιπόν περίμεναν το Kalasnjikov και το Cocek το μικρόφωνο αρχικά παίρνει η υπεύθυνη οργάνωσης του φεστιβάλ και ενώ απαριθμεί τις σχετικές ευχαριστίες δίνει το μικρόφωνο πρώτα στον πρόεδρο της δημοτικής υπηρεσίας που χρηματοδότησε το φεστιβάλ και ύστερα στον δήμαρχο του χωριού ο οποίος σηκώνεται να βγάλει λόγο κρατώντας ένα πρόχειρο χαρτί και φτιάχνοντας εκείνη την στιγμή μία πολύ γραφική εικόνα, όπου αν είχε αρχίσει η μουσική του Bregovic θα νόμιζες ότι έβλεπες ολοζώντανη ταινία του Kusturica. Οι αποδοκιμασίες του κοινού αναγκάζουν τον δήμαρχο να μην αποκαλύψει ολόκληρο το μακροσκελη λόγο του αλλά να διαβάσει τα πιο σημαντικά του μέρη και να επιστρέψει με αμήχανο χαμόγελο στη θέση του, η οποία φυσικά δεν ήταν μία απλή θέση στις κερκίδες, αλλά ήταν σε μία από τις λιγοστές καρέκλες που βρίσκονταν πιο μπροστά από τις κερκίδες ειδικά τοποθετημένες εκεί για τους ‘επίσημους’.

Τελικά τα φώτα σβήνουν και ακούγεται η πρώτη τρομπέτα από την μία άκρη των κερκίδων και ύστερα η τούμπα από την άλλη άκρη και έτσι όλη η ορχήστρα ξεκινάει τη μουσική στο σκοτάδι κατεβαίνοντας προς τη σκηνή. Εμφανίζεται και ο Bregovic, ο αχτένιστος αξύριστος τύπος με το άσπρο κουστούμι και οι δύο Βουλγάρες τραγουδίστριες του ντυμένες παραδοσιακά. Η εικόνα ήταν απλά καταπληκτική. Ο φωτισμός απλός χωρίς εναλλαγές χρωμάτων – το πλέον άθλιο εφέ στις συναυλίες –. Η ορχήστρα επίσης ντυμένη παραδοσιακά σε μαύρο και άσπρο. Ο ήχος δυνατός χωρίς να γίνεται ενοχλητικός θόρυβος. Όλα ήταν πανέμορφα. 

Βέβαια το κοινό άρχισε να ξεσηκώνεται στο πρώτο ελληνικό τραγούδι που είπε γιατί στα υπόλοιπα καταπληκτικά κομμάτια που έπαιξε οι κυριλέ κυρίες και κύριοι αγέλαστοι και ακούνητοι κοιτούσαν απλώς τη σκηνή –ενώ εμείς και πέντε-έξι ακόμα σαλεμένες παρέες χτυπιόμασταν σαν τρελά στις κερκίδες -. Καθώς περνούσε η ώρα το κοινό στην πλειοψηφία του τελικώς ξεσηκώθηκε και συμμετείχε με χειροκροτήματα ή χορό από τις κερκίδες στην καταπληκτική συναυλία. 

Ωστόσο η βραδιά μπορούσε να γίνει ακόμα πιο όμορφη. Σηκώθηκαν τα πρώτα άτομα στη σκηνή, ακριβώς μπροστά από τον Kusturica και άρχισαν να χορεύουν. Ύστερα βρέθηκε στη σκηνή και ένας όχλος από παιδιά που προηγουμένως χόρευε κρυφά πίσω από τα μεγάλα ηχεία. Για μία ακόμη φορά η βραδιά ζωγράφισε μία καταπληκτική εικόνα, σαν από ταινία του Kusturica, με μικρές μαύρες φιγούρες – αυτές που έφτιαχναν τα παιδιά με τις σκιές τους – να κρύβουν τον Bregovic και την ορχήστρα του ενώ η μουσική ήταν τόσο έντονη και εξαιρετική. 

Δεν έλειψε όμως και το παρακμιακό σκηνικό ως συνήθως. Ο δήμαρχος παρεξηγημένος που οι VIP θέσεις που υπήρχαν για πάρτη του έχασαν την τιμή τους όταν οι μικροί επίδοξοι χορευτές βρέθηκαν πιο μπροστά από εκείνον και τους λοιπούς του άρχοντες σηκώθηκε και άρχισε να κυνηγάει τα παιδιά να σταματήσουν να χορεύουν και να φύγουν από τη σκηνή. Τα παιδιά έφυγαν και επέστρεψαν και τα ξανακυνήγησε και το σκηνικό επαναλήφθηκε τρεις φορές μέχρι που νίκησε η επιμονή των μικρών χορευτών. 

Στη συνέχεια κατεβήκαμε και εμείς και πολλοί άλλοι εκ των ‘μεγάλων’ ακροατών και η σκηνή μπροστά στον Bregovic γέμισε μαύρες φιγούρες που χόρευαν. Ο ίδιος και η ορχήστρα του προσπάθησαν να χαιρετίσουν και να φύγουν δυο τρεις φορές από τη σκηνή γυρίζοντας όμως μετά και πάλι πίσω και παίζοντας κι άλλη μουσική ενώ οι φιγούρες ακούραστες συνέχιζαν να χορεύουν.Τελικά ο Goran Bregovic αποχώρησε από τη σκηνή και ο κόσμος ειλικρινά ευτυχισμένος και εκτονωμένος αποχώρησε από το αμφιθέατρο. Η βραδιά ήταν θαύμα. 


( Και ακολούθησε ο αυτοσχεδιασμός και το ωτοστοπ για να γυρίσουμε στην πόλη της Χίου )

Βίντεο από την εν λόγω συναυλία στη Χίο

0 σχόλια:


 

Copyright ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ anmad[at]yahoo[dot]gr