Η ιστορία εξελίσσεται σε ένα θέατρο στη Χίο, στο οποίο την Τρίτη 2 Σεπτεμβρίου 2008 έγινε η συναυλία των Διονύση Σαββόπουλου και Θανάση Παπακωνσταντίνου. Από την αρχή, και μόνο στην ανακοίνωση των ονομάτων, οι φωνές φάνταζαν αταίριαστες και προσωπικά πιστεύω ότι αποδείχθηκε αυτό αν και υπήρξαν πολλοί που είπαν ότι ο συνδυασμός τελικά ήταν καλός. Η βραχνή εκφραστική φωνή του Σαββόπουλου και η μονότονη άσχημη, κατ’ εμέ, φωνή του Παπακωνσταντίνου ήταν η πρώτη απογοήτευση λοιπόν, αλλά δεν ήταν και η μόνη.

 Η κούραση ίσως; Η βαρεμάρα; Του Σαββόπουλου γινόταν έντονα φανερή σε όλα τα σημεία της συναυλίας. Τραγούδησε λίγα τραγούδια σε σχέση με τον Θανάση και αφού τελείωνε το καθένα από αυτά έφευγε από τη σκηνή και ξαναγύριζε όταν ερχόταν πάλι η σειρά του. Όταν ερμήνευε το κάθε τραγούδι στεκόταν ακίνητος μπροστά στο μικρόφωνο με δεμένα τα χέρια σαν μαθητής της πρώτη δημοτικού που λέει με το ζόρι το ποίημα ενώ η ευτυχισμένη μαμά αποθεώνει τον κανακάρη της από το κοινό με χειροκροτήματα τα οποία τρώνε ξεγυρισμένα σουτ από την κακόκεφη φάτσα του. Μόνο στο τέλος πια μας έκανε την τιμή να χαμογελάσει και να κάνει τρέλες με το τύμπανο (Ίσως επειδή τελείωνε η συναυλία και το πουπουλένιο στρώμα του ξενοδοχείου περίμενε να τον αγκαλιάσει;) Με απογοήτευσε αλλά θα ξαναπήγαινα σε συναυλία του, αρχικά επειδή «κόβω φλέβα» και έπειτα επειδή θα ήθελα να θυμάμαι κάτι καλύτερο από αυτόν. 

Με τον Θανάση πάλι δεν θα το ξαναπροσπαθούσα. Δεν είχα ακούσει γενικώς πολλά τραγούδια από αυτόν αλλά είχα μία εντελώς διαφορετική άποψη για τη μουσική του πριν τον δω στο Live. Μου φάνηκε πολύ λαϊκός και πολύ κλαψιάρης και επίσης πολύ μονότονος και πολύ βαρετός. Βέβαια αν δεν ήταν κ αυτός θα παρακαλούσαμε το Σαββόπουλο να κάνει συναυλία..


Η ορχήστρα ήταν το πιο όμορφο κομμάτι της συναυλίας. Ο φοβερός και τρομερός Κιουρτσόγλου έδινε ρέστα με το μπάσο και έκανε ένα απίστευτο σόλο που ξεχώρισε μέσα στην αποτυχία της βραδιάς. Η Βάσω Δημητρίου έπαιξε φοβερή ηλεκτρική κιθάρα και ο Satnam Ramgotra ήταν πολύ καλός στα ντραμς. 

Αυτά λοιπόν όσον αφορά την εμφάνιση των καλλιτεχνών. Τώρα πρέπει να σας ομολογήσω ότι εγώ μαζί με ακόμα περίπου εκατό, ναι εκατό, άτομα είχαμε ένα ξεχωριστό προνόμιο εκείνη τη βραδιά. Είχαμε την τύχη να κάθεται κοντά στις θέσεις μας ένας καλλίφωνος γάιδαρος ο οποίος είχε ρουφήξει μία ντουζίνα ωμά αυγά πριν τη συναυλία καθώς και ένα μπουκάλι κρασί και ο οποίος (είχαμε την ατυχία) να γνωρίζει και όλους τους στίχους ( μα όλους ) με αποτέλεσμα να γκαρίζει σε όλα τα τραγούδια (ακόμα και στα instrumental ). Από τα πρώτα λεπτά της συναυλίας λοιπόν φρόντισε να κάνει αισθητή την παρουσία του και να προειδοποιήσει τους τριγύρω ότι δεν θα τους αφήσει να ακούσουν παρά ελάχιστους στίχους από την ίδια τη φωνή των τραγουδιστών. 

Έτσι λοιπόν συνεχίστηκε η βραδιά. Έκλεινα τα μάτια μου και έβλεπα σκηνές από ντοκιμαντέρ μαθημάτων ανατομίας τα οποία γινόταν στο πτώμα του γάιδαρου αυτού . Είχαν γυρίσει τριγύρω όλοι και τον κοιτούσαν, διάφοροι του φώναζαν, άλλοι τον κορόιδευαν όμως εκείνος στεκόταν βράχος. Είχα λανθασμένα πιστέψει κάποτε ότι με τα Fame Story και τα Dance Show θα ξεφορτωνόμασταν αυτά τα βλαχαδερά όντα.. Τέλος πάντων επί δύο ώρες ασχολούμασταν με αυτόν καθώς μπροστά στα μάτια μας εξελισσόταν ακόμα ένα κλασσικό σκηνικό της νεοελληνικής καθημερινότητας. Σε εκατό περίπου άτομα έκανε κουμάντο αυτός με το περισσότερο θράσος και τη μεγαλύτερη μαλακία. .

Βέβαια ο συγκεκριμένος ήταν και λίγο αχάριστος σε σχέση με παρόμοιους τύπους που έχω συναντήσει κατά καιρούς και σε άλλες συναυλίες. Δεν του αρκούσε που ξέραμε εμείς οι εκατό ότι υπάρχει. Ήθελε να το γνωρίσουν όλοι οι παρευρισκόμενοι στη συναυλία. Κάποια από την παρέα του λοιπόν κατέβηκε κοντά στη σκηνή με ένα ποτηράκι σούμα (υποθέτω) την οποία ένας άλλος (συνεννοημένος) ηλίθιος , ενώ τραγουδούσε ο Σαββόπουλος, την ανέβασε στη σκηνή και την πρόσφερε στο Θανάση ο οποίος κατά λάθος δεν την έπιασε με αποτέλεσμα να πέσει το ποτήρι, να σπάσει και να περιχύσει τα όργανα που ήταν δίπλα του. Ο επιμένων νικά ωστόσο. Ένα ακόμη ποτήρι κατεβαίνει από την ίδια κοντά στη σκηνή και ο ίδιος ηλίθιος το ξανανεβάζει στη σκηνή. Αγνοεί τον Σαββόπουλο, ο οποίος θυμώνει και κάνει νόημα στον Κιουρτσόγλου να σταματήσει τη μουσική (Είχε ξεκινήσει να παίζει μουσική ενώ οι βλάχοι έκαναν το κομμάτι τους. Αυτό λέγεται θράσος από τη μεριά του Κιουρτσόγλου). Τότε λοιπόν επικρατεί πλήρης ησυχία, ο Θανάσης παίρνει το ποτήρι και ο καλλίφωνος γύφτος που καθόταν κοντά μας φωνάζει γεμάτος περηφάνια «Άσπρο Πάτο». Αυτή λοιπόν ήταν η στιγμή του. Θα τη λέει σε είκοσι χρόνια στα παιδιά του (Και όλοι σταμάτησαν κ εγώ φώναξα το «Άσπρο Πάτο») και αυτά θα σκούζουν από χαρά που ο άδειος εγκέφαλος του πατέρα τους σταμάτησε ολόκληρη συναυλία κάποτε.

Η συναυλία συνέχισε, τελείωσε και όλοι θα έχουν να λένε γι’ αυτόν τον ενοχλητικό τύπο στις κερκίδες που μας χάλασε τη βραδιά. Έτσι είναι αυτά αλλά θα ήθελα να αλλάξουν και έκατσα κ σκέφτηκα να βρω μια λύση. Και έχω να κάνω την εξής πρόταση:


Γιατί να μην μοιράζουν στην είσοδο κάθε συναυλίας ένα μπλουζάκι που να γράφει πάνω ΥΠΑΡΧΩ και μία μεγάλη ατέλειωτη τσίχλα για αυτούς τους τύπους; 


with love

suspiria


3 σχόλια:

  1. orionas_CCCP είπε...

    οταν ηρθαν στο ηρακλειο -φυσικα και δεν πηγα- ολος μα ολος ο κοσμος απογοητευτηκε απο τον ξεπουλημμενο παντου σαββοπουλο. ΑΝΤΙΘΕΤΑ με τον θαναση, οπου εμαθα οτι ΟΛΟ το κοινο φωναζε
    "ΘΑΝΑΣΗ ΒΓΕΣ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ!"

    και μονο αυτο κατι δειχνει... τι; οτι ο κοσμος βαρεθηκε τον ξεπουλημμενο παντου μα παντου διονυση σαββοπουλο, που παρ'ολ'αυτα εχει γραψει και ωραια τραγουδια...  

  2. suspiria είπε...

    Ναι. Θα είχε πολύ ενδιαφέρον η συναυλία του Θανάση. Σαν εσπερινός θα ήταν :P

    Δε σχολιάζω το "ξεπουλημένος παντού μα παντού" :P  

  3. magakos είπε...

    Tο ταλεντο του σκιαζεται απο τις μαλακιες του.....  


 

Copyright ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ anmad[at]yahoo[dot]gr